Odczytanie zeznań zmarłego świadka, który jest osobą upoważnioną do odmowy zeznań
Odczytanie na rozprawie zeznań świadka, któremu przysługuje prawo do odmowy zeznań (art. 391 oraz art 182 i 186 k.p.k.)
Kwestia możliwości odczytania zeznań zmarłego świadka, który jest osobą upoważnioną do odmowy zeznań, a który w trakcie postępowania przygotowawczego z prawa tego nie skorzystał (zob. protokół z k. 83 verte akt, w którym figuruje prawidłowe pouczenie o prawie odmowy zeznań; wymienienie art. 156 k.p.k. zamiast art. 165 k.p.k. należy uznać za tzw. czeski błąd), budzi kontrowersje zarówno w orzecznictwie (por. np. wyrok SN z dnia 20 czerwca 1968 r., V KRN 294/67, PiP 1970, z. 1, s. 188 z uchwałą SN z dnia 30 września 1970 r., VI KZP 25/70, OSNKW 1970, z. 11, poz. 135), jak i w piśmiennictwie prawniczym (zob. szerokie omówienie tych sprzeczności w Komentarzu do kodeksu postępowania karnego, pod red. Z. Gostyńskiego, Warszawa 1998, t. II, s. 288-290).
Wyrok SN z dnia 26 lipca 2001 r., V KKN 95/99
Standard: 12360 (pełna treść orzeczenia)
Jeżeli osoba najbliższa dla oskarżonego - wezwana na rozprawę w charakterze świadka - zmarła przed rozprawą, to protokół złożonych przez nią poprzednio wyjaśnień w charakterze podejrzanego podlega odczytaniu na rozprawie pod warunkiem, że przed przesłuchaniem jej w charakterze podejrzanego została ona uprzedzona o treści art. 63 k.p.k. [art. 175 k.p.k.]
Uchwała SN z dnia 20 września 1996 r., I KZP 22/96
Standard: 43057 (pełna treść orzeczenia)
Standard: 41558