Zakaz żądania wykazania interesu prawnego lub faktycznego (art. 2 ust. 2 u.d.i.p.)

Prawo do informacji publicznej (art. 2 u.d.i.p.)

Wyświetl tylko:

Motywy, jakimi kieruje się wnioskodawca nie mają znaczenia w sytuacji żądania tzw. informacji prostej (art. 2 ust. 2 u.d.i.p.). W przypadku informacji prostej nie ma znaczenia, jaki jest cel skarżącego w uzyskaniu żądanych informacji, a w związku z tym organ nie tylko nie może żądać wskazania tego interesu, ale także dokonywać jego oceny. Tylko w przypadku tzw. informacji przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wnioskodawca winien wykazać, że uzyskanie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wówczas istotne jest, czy żądanie jest motywowane względami prywatnymi, czy publicznymi (por. wyrok NSA z 2 marca 2018 r. I OSK 2160/17).

Wyrok WSA z dnia 17 stycznia 2024 r., II SAB/Ke 114/23

Standard: 75327 (pełna treść orzeczenia)

Stosownie do art. 2 ust. 2 u.d.i.p. – nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego, jednakże konkretne żądanie udzielenia informacji musi podlegać wstępnej ocenie pod kątem tego, czy mamy do czynienia z informacją o sprawach publicznych ważnych i interesujących dla ogółu. Wymaga to od podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji obiektywizacji treści wniosku, natomiast podmiot wnioskujący o udzielenie informacji powinien wykazać obiektywny, a nie subiektywny interes w jej uzyskaniu.

Dostęp do informacji publicznej nie może być utożsamiany ze środkiem kwestionowania działań organów władzy publicznej (por. wyrok NSA z dnia 27 września 2002 r., II SAB 180/02; wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 stycznia 2007 r., II SA/Wa 1595/06).

Informacja publiczna nie jest środkiem do kwestionowania postępowania we własnej indywidualnej sprawie oraz nie jest dopuszczalne w tym trybie pozyskiwanie informacji w zakresie prawnych argumentów podważających działanie organu (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 9 stycznia 2014 r., IV SAB/Gl 120/13

Wyrok WSA z dnia 28 grudnia 2022 r., II SAB/Lu 139/22

Standard: 74832 (pełna treść orzeczenia)

Przedmiotem wniosku skarżącego jest realizacja lub ochrona jego indywidualnych interesów. Wobec tego pismo takie nie dotyczy sprawy publicznej, a żądane w nim informacje nie powinny być udostępniane w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dodatkowo, co przyznał wprost pełnomocnik skarżącej Spółki, nie można przy pomocy ustawy o dostępie do informacji publicznej starać się o uzyskanie informacji w swojej własnej sprawie stąd też decyzja PGE Dystrybucja o odmowie udostępnienia wnioskowanej informacji została wydana z naruszeniem art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 2 ust. 1 u.d.i.p.

Skarżąca Spółka zwracając się do PGE Dystrybucja S.A. o udostępnienie informacji w zakresie dokumentacji projektowej dotyczącej przebudowy istniejącej rozdzielni 110kV w stacji 110/15 kV G., nie kierowała się troską o sprawy publiczne. Z treści wniosku oraz skargi wprost bowiem wynika, że dane których zażądała skarżąca Spółka od PGE są jej potrzebne, albowiem powzięła uzasadnione wątpliwości co do zakresu robót przedstawionego do wyceny w ramach Postepowania Przetargowego.

Wyrok WSA z dnia 2 czerwca 2022 r., II SA/Bk 269/22

Standard: 74833 (pełna treść orzeczenia)

Motywy, jakimi kieruje się wnioskodawca nie mają znaczenia w sytuacji żądania informacji prostej (art. 2 ust. 2 u.d.i.p.). Inna sytuacja jest w przypadku żądania informacji przetworzonej, kiedy to stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., udostępnienie jej musi być szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wówczas istotne jest, czy żądanie jest motywowane względami prywatnymi, czy publicznymi (zob. wyrok NSA z 14 lipca 2020 r. I OSK 2820/19).

Wyrok NSA z dnia 16 kwietnia 2021 r., III OSK 548/21

Standard: 75330 (pełna treść orzeczenia)

Z punktu widzenia przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej motywy jakie towarzyszą wnioskodawcy przy zgłoszeniu żądania nie mają żadnego znaczenia. Ustawa nie wymaga ich podawania, a co więcej zabrania nawet podmiotowi do którego został skierowany wniosek domagania się ich ujawnienia.

Artykuł 2 ust. 2 ustawy stanowi, że od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Tym bardziej zatem ujawnienie niejako z własnej inicjatywy wnioskodawcy swojego interesu w uzyskaniu żądanej informacji nie może pozbawiać jej przymiotu informacji publicznej. Dana informacja obiektywnie albo przynależy do katalogu rodzajów informacji publicznej określonym w art. 6, bądź ma jej cechę (dotyczy sprawy publicznej), albo nie.

Klasyfikacja informacji czy jest ona publiczna czy nie, nie zależy zatem od celu jej uzyskania, czy sposobu jej wykorzystania. Dany fakt czy wiedza albo jest informacją publiczną, albo takiej cechy nie posiada. Podobnie jak dokument, albo jest on nośnikiem informacji publicznej, albo nie jest jej nośnikiem. Jest to kwestia obiektywna niezależna od intencji wnioskodawcy, a ich poznania wyraźnie zabrania ustawodawca.

Wyrok NSA z dnia 2 marca 2018 r., I OSK 2160/17

Standard: 75329 (pełna treść orzeczenia)

Serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystając z serwisu akceptujesz politykę prywatności i cookies.