Wyrok z dnia 2023-10-18 sygn. C-117/23
Numer BOS: 2226446
Data orzeczenia: 2023-10-18
Rodzaj organu orzekającego: Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
Najważniejsze fragmenty orzeczenia w Standardach:
- Stwierdzenie przez sąd nieważność całej umowy w razie uznania nieuczciwego charakteru warunku umowy
- Narażenie konsumenta na szczególnie szkodliwe skutki unieważnienia umowy w całości w związku z wyeliminowaniem nieuczciwych warunków; usunięcie nieuczciwego warunku poprzez zastąpienie go przepisem prawa krajowego o charakterze dyspozytywnym
- Skutki niedozwolonej klauzuli denominacyjnej i indeksacyjnej w umowie kredytowej
- Konsekwencje abuzywności umownego postanowienia w tezach TSUE
Postanowienie
Trybunału (siódma izba)
z dnia 18 października 2023 r.
(wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Apelativen sad – Sofia – Bułgaria) – VU, IT / EUROBANK BULGARIA
(Sprawa C-117/23, Eurobank Bulgaria)
Odesłanie prejudycjalne – Artykuł 99 regulaminu postępowania przed Trybunałem – Dyrektywa 93/13/EWG – Nieuczciwe warunki w umowach konsumenckich – Artykuł 3 ust. 1 i art. 4 – Ocena nieuczciwego charakteru warunków umownych – Prosty i zrozumiały język, w jakim został wyrażony warunek umowny – Umowa o kredyt bankowy denominowany w walucie obcej – Warunek obciążający ryzykiem kursowym w całości konsumenta – Nieuzgodniona konkretnie korzyść na rzecz instytucji kredytowej wynikająca z przeliczenia, na walutę spłaty, kwoty kredytu wyrażonej w walucie rozliczeniowej – Artykuł 6 – Konsekwencje stwierdzenia nieuczciwego charakteru warunku
Język postępowania: bułgarski
Sąd odsyłający
Apelativen sad – Sofia
Strony w postępowaniu głównym
Strona pozwana i wnosząca apelację: VU, IT
Strona powodowa i druga strona postępowania apelacyjnego: EUROBANK BULGARIA
Sentencja
Artykuł 3 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich,
należy interpretować w ten sposób, że:
nieuczciwymi warunkami w rozumieniu tego przepisu mogą być zawarte w umowie o kredyt warunki, na podstawie których pożyczona kwota jest denominowana w walucie obcej i jest w pierwszej kolejności wypłacana przez bank w tej walucie na zablokowany rachunek, a następnie w drugiej kolejności przeliczana przez bank na walutę krajową lub walutę rezerwową i księgowana na rachunku bieżącym kredytobiorcy, jeżeli takie warunki skutkują, po pierwsze, przeniesieniem ryzyka kursowego w całości na konsumenta w przypadku znacznego zwiększenia wartości waluty obcej, i, po drugie, przyznają instytucji kredytowej, ze szkodą dla konsumenta, korzyść związaną ze szczegółowymi zasadami przeliczenia kredytu, której to korzyści strony nie uzgodniły szczegółowo w momencie zawarcia umowy.
Artykuł 6 ust. 1 dyrektywy 93/13
należy interpretować w ten sposób, że:
sąd krajowy, gdy stwierdził on nieuczciwy charakter warunków zawartych w umowie o kredyt denominowany w walucie obcej, może uznać, że kredyt ten w rzeczywistości jest denominowany w walucie krajowej lub w walucie rezerwowej danego państwa członkowskiego wyłącznie wtedy, gdy całkowite unieważnienie tej umowy o kredyt, wynikające z unieważnienia tych warunków umownych, naraża konsumenta na szczególnie niekorzystne konsekwencje i taka zmiana umowy jest możliwa na podstawie przepisu prawa krajowego o charakterze dyspozytywnym lub przepisu ustawowego mającego zastosowanie w przypadku porozumienia stron umowy.
W braku takich przepisów prawa krajowego wysoki poziom ochrony konsumenta przewidziany w dyrektywie 93/13 wymaga, aby sąd krajowy przyjął, biorąc pod uwagę całość jego prawa krajowego, wszelkie niezbędne środki w celu ochrony konsumenta przed takimi konsekwencjami, tak aby zagwarantować temu konsumentowi, że ostatecznie znajdzie się on w sytuacji, w jakiej znajdowałby się, gdyby warunki uznane za nieuczciwe nigdy nie istniały.
Treść orzeczenia pochodzi z curia.europa.eu