Art. 1a. Uprawnieni do świadczeń
Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów
1. Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują:
1) obywatelom polskim;
2) cudzoziemcom:
a) (uchylona)
b) jeżeli wynika to z wiążących Rzeczpospolitą Polską umów dwustronnych o zabezpieczeniu społecznym,
c) przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na pobyt stały, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej oraz zezwolenia na pobyt czasowy udzielonego w związku z okolicznością, o której mowa w art. 186 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2018 r. poz. 2094 i 2399),
d) przebywającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w związku z uzyskaniem statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej.
2. Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują osobom, o których mowa w ust. 1, jeżeli zamieszkują na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres świadczeniowy, w którym otrzymują świadczenia z funduszu alimentacyjnego, chyba że dwustronne umowy międzynarodowe o zabezpieczeniu społecznym stanowią inaczej.
- Pojęcie miejsca zamieszkania na gruncie ustawy pomocy osobom uprawnionym do alimentów
- Podjęcie nauki przez małoletniego za granicą a prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego
- Osoba uprawniona do świadczeń z funduszu alimentacyjnego w rozumieniu (art. 2 pkt 11 w zw. z art. 9 ust. 1 u.p.o.u.a.)
- Odzyskanie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego w razie przerwania nauki i podjęcia jej w innej szkole (art. 9 ust. 1 u.p.o.u.a.)
- Uprawnienie dziecka do świadczeń z funduszu alimentacyjnego, na rzecz którego w sprawie o ustalenie alimentów sąd ustalił alimenty w trybie udzielenia zabezpieczenia