Zażalenia na wynagrodzenie biegłego, mediatora, należności świadka (art. 394[1a] § 1 pkt 9 k.p.c.)
Zażalenie poziome do innego składu sądu pierwszej instancji (art. 394[1a] k.p.c.) Wynagrodzenie biegłego w postępowaniu cywilnym (art. 288 k.p.c. i art. 89 u.k.s.c.)
Świadkowi przysługuje zażalenie na postanowienie sądu odmawiające przyznania należności związanych ze stawiennictwem na wezwanie sądu.
Świadek podobnie, jak biegły, jest osobowym środkiem dowodowym. Podobnie jak biegłemu za stawiennictwo do sądu i wykonaną pracę ustawodawca przyznał świadkowi prawo do wynagrodzenia za utratę zarobku i zwrot wydatków związanych ze stawiennictwem do sądu (art. 277 k.p.c.). Także należności te dotyczą bezpośrednio świadka i wpływają na koszty postępowania.
Te same zatem podstawowe argumenty, które zaważyły na dopuszczeniu przez ustawodawcę zaskarżalności orzeczenia o wynagrodzeniu biegłego, uzasadniają w drodze analogii tezę, że zażalenie przysługuje także na orzeczenie sądu I instancji, którego przedmiotem są należności świadka.
Uchwała SN z dnia 6 grudnia 1988 r., III CZP 95/88
Standard: 52900 (pełna treść orzeczenia)
Zażalenie strony na postanowienie, którego przedmiotem jest wynagrodzenie biegłego, podlega opłacie sądowej.
Uchwała SN z dnia 17 czerwca 1986 r., III CZP 24/86
Standard: 32489 (pełna treść orzeczenia)
Standard: 18285