Prawo bez barier technicznych, finansowych, kompetencyjnych

Dopuszczalność umowy przedwstępnej zobowiązującej do zawarcia kolejnej umowy przedwstępnej jako przyrzeczonej

Umowa przedwstępna (art. 389 § 1 k.c.)

Dopuszczalne jest zawarcie umowy przedwstępnej zobowiązującej do zawarcia kolejnej umowy przedwstępnej (art. 389 k.c.).

W literaturze nie dostrzega się zasadniczych argumentów eliminujących możliwość zawarcia umowy przedwstępnej poprzedzającej dalszą umowę przedwstępną (art. 389 k.c.). Możliwa jest zatem taka sekwencja umów, w której pierwsza umowa przedwstępna obliguje strony lub jedną stronę do zawarcia innej umowy przedwstępnej jako umowy przyrzeczonej, a z kolei ta umowa przedwstępna może zawierać zobowiązanie obu stron lub jednej strony do zawarcia określonej umowy definitywnej, dopuszczalne jest bowiem zawarcie umowy przedwstępnej obligującej do zawarcia kolejnej umowy przedwstępnej (art. 389 k.c.), tworzącej jedynie skutki obligacyjne dla obu stron. Nie ma przy tym znaczenia, że pierwsza umowa została zawarta w formie pisemnej i obliguje strony do zawarcia kolejnej umowy przedwstępnej w formie aktu notarialnego i ta umowa tworzy dopiero odpowiednią podstawę do powstania roszczenia o zawarcie umowy definitywnej o skutku rozporządzającym, tj. przenoszącej własność nieruchomości lokalowej. (...) Nie ma przeszkód, aby umowa przedwstępna, obligująca do zawarcia kolejnej umowy przedwstępnej, zawierała treść zbliżoną lub identyczną z zawartą następnie drugą umową przedwstępną jako umową przyrzeczoną.

Wyrok SN z dnia 28 października 2010 r., II CSK 219/10

Standard: 53427 (pełna treść orzeczenia)

Zobacz glosy

Nie można się zgodzić ze stanowiskiem, że w świetle art. 389 k.c. umową przyrzeczoną w umowie przedwstępnej może być również umowa przedwstępna

Treść regulacji dotyczącej umowy przedwstępnej, w szczególności przepisu art. 390 § 2 k.c., jest oparta na założeniu, że umowa ta poprzedza umowy definitywne, tj. takie, które same już pozwalają na osiągnięcie zamierzonego celu gospodarczego lub społecznego. Najbardziej przekonuje ten pogląd, wyrażany zarówno w piśmiennictwie, jak i orzecznictwie (por. wyrok SN z dnia 5 czerwca 1997 r., I CKN 162/97), który ogranicza zawarcie unormowanej w art. 389-390 k.c. umowy przedwstępnej do definitywnych umów zobowiązujących (także wywierających jednocześnie skutek rozporządzający).

Wyrok SN z dnia 30 stycznia 2004 r., I CK 129/03

Standard: 48607 (pełna treść orzeczenia)

Komentarz składa z 30 słów. Wykup dostęp.

Standard: 48608

Serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystając z serwisu akceptujesz politykę prywatności i cookies.