Stosunki rodzinne, pokrewieństwo między biegłymi
Wyłączenie biegłego (art. 196 k.p.k.)
Nie stanowi uchybienia procesowego dopuszczenie dowodu z opinii biegłych z dziedziny budownictwa pozostających ze sobą w stosunku pokrewieństwa, określonego w art. 120 § 5 k.k. [art. 115 § 11 k.k.]. Przepisy kodeksu postępowania bowiem nie wymagają uczestnictwa w takich wypadkach więcej niż jednego biegłego, jak to się dzieje w wypadkach biegłych lekarzy psychiatrów, powołanych do zbadania i wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego
Powoływanie do wydania opinii biegłych spokrewnionych między sobą i z różnych dziedzin wiedzy jest dla dobra sprawy niepożądane, jednakże opinia taka nie może być tylko z tego powodu zdyskwalifikowana
Wyrok SN z dnia 7 lutego 1980 r., I KR 305/79
Standard: 39969 (pełna treść orzeczenia)
Okoliczność, że lekarze psychiatrzy są w stosunku do siebie osobami najbliższymi, stanowi - jako ważny powód w rozumieniu art. 179 § 2 k.p.k. [art. 196 § 3 k.p.k.]- przeszkodę do powołania ich w charakterze biegłych w celu wydania opinii o stanie zdrowia psychicznego oskarżonego (art. 183 k.p.k.) [art. 202 k.p.k.].
Uchwałę powyższą wpisać do księgi zasad prawnych.
Ograniczenie to dotyczy jedynie wspólnego opiniowania o stanie zdrowia psychicznego danego oskarżonego, brak bowiem podstaw, by rozszerzać to ograniczenie na całą sprawę, jeśli wydawanych w niej jest kilka opinii sądowo-psychiatrycznych w stosunku do różnych oskarżonych i przez różne zespoły biegłych.
Uchwała SN z dnia 22 stycznia 1976 r., VI KZP 17/75
Standard: 40380 (pełna treść orzeczenia)
Standard: 40848