Określenie sposobu i okresu osobistej styczności przysposabiającego z przysposabianym (art. 120[1] k.r.o.)
Przysposobienie dziecka (art. 114 – 127 k.r.o.)
Istotnym elementem z punktu widzenia dobra dziecka, obok należytego zaspokojenia jego potrzeb w zakresie utrzymania i wychowania, jest wytworzenie się w psychice dziecka poczucia więzi rodzinnej łączącej go z przysposabiającymi, mającej ważny wpływ na prawidłowy rozwój świadomości oraz sfery uczuciowej dziecka.
Wyrok SN z dnia 8 sierpnia 1967 r., I CR 120/67
Standard: 29312 (pełna treść orzeczenia)
Osobom, które za zgodą rodziców przyjęły dziecko na wychowanie w celu późniejszego przysposobienia go, nie przysługuje w stosunku do rodziców dziecka roszczenie o zwrot kosztów utrzymania, jeżeli do przysposobienia nie doszło wskutek tego, że dziecko nie chciało przebywać u swych faktycznych opiekunów, chyba że rodzice dziecka na wypadek takiej ewentualności zobowiązali się zwrócić faktycznym opiekunom koszty utrzymania za okres, gdy dziecko u nich przebywało.
Osoby pragnące dziecko przysposobić traktują je już od chwili przyjęcia go na wychowanie jako swoje, a tym samym już z tym momentem przejmują na siebie obowiązki alimentacyjne, ciążące z mocy ustawy na rodzicach, natomiast rodzice dziecka z reguły nie zgodziliby się na zawarcie porozumienia gdyby groziła im w razie niedojścia do skutku przysposobienia konieczność zwrotu zapłaty poważnej nieraz kwoty, a więc zobowiązanie bez porównania bardziej uciążliwe od obowiązku alimentacyjnego, wyrażającego się w stałym świadczeniu kwot stosunkowo niewielkich. Takie tłumaczenie jest tym więcej przekonujące, że z reguły na przysposobienie godzą się rodzice mający na utrzymaniu liczną rodzinę, a więc znajdujący się w trudniejszych warunkach materialnych, zaś chęć przysposobienia wyrażają osoby lepiej sytuowane; tak w każdym razie jest w sprawie niniejszej, bowiem pozwani mają pięcioro dzieci, przy czym pozwany pracuje jako robotnik miejski, natomiast powodowie są bezdzietni, mają małą działkę gruntu na wsi, gdzie powód zarabia jako murarz.
Uchwała SN z dnia 3 października 1958 r., 1 CO 17/58
Standard: 55642 (pełna treść orzeczenia)