Postanowienie z dnia 1997-08-14 sygn. II CZ 88/97
Numer BOS: 2220299
Data orzeczenia: 1997-08-14
Rodzaj organu orzekającego: Sąd Najwyższy
Najważniejsze fragmenty orzeczenia w Standardach:
- Odmowa przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej sprzecznie z profesjonalizmem
- Brak należytej staranności profesjonalnego pełnomocnika wnoszącego skargę kasacyjną odrzuconą z przyczyn formalnych lub fiskalnych; odmowa przyznania kosztów
- Należyta staranność profesjonalnego pełnomocnika przy czynnościach procesowych (podwyższony miernik staranności)
Sygn. akt II CZ 88/97
Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 14 sierpnia 1997 r.
Strona, ustanawiając adwokata pełnomocnikiem i uiszczając opłaty za czynności adwokackie w postępowaniu przed organami wymiaru sprawiedliwości, ma prawo spodziewać się i wymagać, by czynności te - a wśród nich wniesienie kasacji - wykonane zostały z pełną znajomością obowiązujących przepisów.
Przewodniczący: sędzia SN G. Filcek.
Sędziowie SN: F. Barczewska, B. Czech (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 1997 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Rudolfa S. przeciwko K. (...) Holdingowi Węglowemu - SA w K.- Kopalni Węgla Kamiennego "Ś. (...)" w R.Ś.-K., o naprawienie szkody górniczej, na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 2 kwietnia 1997 r. sygn. akt (...)
postanowił oddalić zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Wojewódzki w Katowicach, wyrokiem z dnia 10 października 1996 r. sygn. akt (...), oddalił powództwo Rudolfa S. skierowane przeciwko K. (...) Holdingowi Węglowemu SA w K. - Kopalni Węgla Kamiennego "Ś. (...)" w R.Ś.-K., o naprawienie szkody górniczej.
Apelację powoda od tego wyroku odrzucił Sąd Wojewódzki w Katowicach postanowieniem z dnia 29 stycznia 1997 r. sygn. akt (...), albowiem nie został usunięty jej brak przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.
Sąd Apelacyjny w Katowicach, postanowieniem z dnia 25 lutego 1997 r. sygn. akt (...), oddalił zażalenie powoda na powyższe postanowienie.
Pełnomocnik powoda, nie precyzując podstaw kasacyjnych, wniósł kasację od "wyroku zapadłego w niniejszej sprawie, który uprawomocnił się dnia 27 lutego 1997 roku (...)", domagając się jego uchylenia.
Sąd Apelacyjny w Katowicach, postanowieniem z dnia 2 kwietnia 1997 r. sygn. akt (...), odrzucił wymienioną kasację, jako niedopuszczalną, bo dotyczącą orzeczenia sądu pierwszej instancji.
Pełnomocnik powoda w zażaleniu wniósł o uchylenie powyższego postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 2 kwietnia 1997 r., twierdząc że w kasacji "na skutek błędów maszynowych wpisano zamiast «postanowienie» słowo «wyrok»".
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Ratio legis ustanowionego przymusu adwokacko-radcowskiego do wnoszenia kasacji (art. 3932 § 1 k.p.c.) ma na celu zapewnienie temu środkowi odwoławczemu odpowiedniego poziomu. Od adwokata (jako profesjonalisty) wnoszącego kasację należy przeto wymagać nie - jak od laika - tylko minimalnej znajomości przepisów kodeksu postępowania cywilnego, dotyczących skargi kasacyjnej, lecz także znajomości odpowiedniej do pełnionego zawodu. Strona zaś, ustanawiając adwokata pełnomocnikiem i uiszczając opłaty za czynności adwokackie w postępowaniu przed organami wymiaru sprawiedliwości, ma prawo spodziewać się i wymagać, by czynności te - a wśród nich i wniesienie kasacji - wykonane zostały z pełną znajomością obowiązujących przepisów [patrz ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. Nr 16, poz. 124 ze zm.), a szczególnie art. 1 ust. 1 i art. 4 ust. 1 tejże ustawy].
Kasacja wniesiona przez pełnomocnika powoda nie odpowiada wymogom skargi kasacyjnej, zarówno co do wskazania zaskarżonego nią orzeczenia, jak i powołania podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia.
W związku z zażaleniem zasadnicze znaczenie ma tylko wskazanie orzeczenia zaskarżonego kasacją. Wskazanym zaskarżonym orzeczeniem jest wyrok wydany przez sąd pierwszej instancji, tj. wyrok Sądu Wojewódzkiego w Katowicach, wymieniony wyżej, bo inny wyrok nie został w sprawie wydany. Świadczą o tym sformułowania zawarte w skardze kasacyjnej, zarówno w jej petitum, jak i w uzasadnieniu. Otóż, na samym początku skarga ta zawiera sformułowanie: "Wnoszę o kasację wyroku zapadłego w niniejszej sprawie, który uprawomocnił się dnia 27 lutego 1997 roku (...)". Treścią zaś uzasadnienia kasacji jest krytyka wyroku Sądu Wojewódzkiego i przeprowadzonego postępowania przed tym sądem.
W tej sytuacji, zawarte w zażaleniu, twierdzenie pełnomocnika powoda, że w kasacji "na skutek błędów maszynowych wpisano zamiast słowa <> słowo <>" nie odpowiada treści skargi kasacyjnej. W samym uzasadnieniu zażalenia zawarte jest też sformułowanie, które świadczy o tym, że zamiarem pełnomocnika było zaskarżenie kasacją postanowienia sądu pierwszej instancji: Sąd Apelacyjny w Katowicach "(...) odrzucił kasację albowiem została ona złożona nie od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Katowicach, lecz od wyroku tego Sądu". Zdaje się to również świadczyć o tym, że pełnomocnik powoda nie zna lub nie rozumie treści art. 392 § 1 k.p.c., stanowiącego, że kasacja przysługuje tylko od wyroku lub postanowienia, wydanych przez sąd drugiej instancji i kończących postępowanie w sprawie.
W tej sytuacji Sąd Apelacyjny trafnie odrzucił kasację jako niedopuszczalną, bo wniesioną od wyroku sądu pierwszej instancji.
Dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 385 k.p.c. w zw. z art. 39318), 39319 i 397 § 2 k.p.c.).
OSNC 1998 r., Nr 3, poz. 40
Treść orzeczenia pochodzi z Urzędowego Zbioru Orzeczeń SN