Postanowienie z dnia 1972-08-03 sygn. II PR 211/72
Numer BOS: 1656890
Data orzeczenia: 1972-08-03
Rodzaj organu orzekającego: Sąd Najwyższy
Najważniejsze fragmenty orzeczenia w Standardach:
- Zażalenie na odrzucenie zażalenia (art. 394[1a] § 1 pkt 12 k.p.c.)
- Zaskarżalność orzeczenia przewodniczącego i sądu w przedmiocie sprostowania protokołu
Sygn. akt II PR 211/72
Postanowienie z dnia 3 sierpnia 1972 r.
Artykuł 394 § 1 pkt 11 k.p.c., który przewiduje zażalenie na odrzucenie zażalenia, nie ma zastosowania do odrzucenia odwołania od zarządzenia przewodniczącego w przedmiocie sprostowania lub uzupełnienia protokołu rozprawy, gdyż odwołanie to nie jest zażaleniem.
Przewodniczący: sędzia W. Formański. Sędziowie: W. Glabisz, A. Filcek (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Stanisława A. przeciwko Kopalni Węgla Kamiennego w K. o zmianę opinii i odszkodowanie na skutek rewizji powoda od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Katowicach z dnia 2 maja 1972 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego oddalające wniosek o sprostowanie protokołu rozprawy,
postanowił odrzucić pismo powoda z dnia 18 maja 1972 r., błędnie nazwane rewizją.
Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego składu sądzącego z dnia 11.IV.1972 r. oddalony został wniosek powoda o sprostowanie protokołu rozprawy z dnia 23.III.1972 r., zażalenie zaś powoda, będące w istocie odwołaniem z art. 160 k.p.c. od powyższego zarządzenia, zostało odrzucone przez Sąd Wojewódzki w Katowicach postanowieniem z dnia 2.V.1972 r., jako wniesione po upływie tygodniowego terminu od daty doręczenia powodowi odpisu zarządzenia.
Powód wniósł rewizję od powyższego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W postępowaniu procesowym rewizja przysługuje stronom tylko od wyroków (art. 367 k.p.c.). Rewizja od postanowień jest w postępowaniu procesowym niedopuszczalna i z tej przyczyny podlega odrzuceniu (art. 372 w zw. z art. 375 k.p.c.).
Również gdyby potraktować rewizję powoda jako zażalenie, podlega ono odrzuceniu na podstawie art. 372 w zw. z art. 375 i 397 § 2 k.p.c., jako niedopuszczalne.
Zgodnie bowiem z art. 160 k.p.c. od zarządzenia przewodniczącego w przedmiocie sprostowania lub uzupełnienia protokołu przysługuje stronom odwołanie do sądu w terminie tygodniowym od doręczenia im zarządzenia.
Odwołanie to nie należy do środków odwoławczych, do których kodeks postępowania cywilnego zalicza wyłącznie rewizję i zażalenie.
Artykuł 394 § 1 pkt 11 k.p.c. przewiduje zażalenie na odrzucenie zażalenia. Przepis ten jednak nie ma zastosowania do odrzucenia odwołania od zarządzenia przewodniczącego w przedmiocie sprostowania lub uzupełnienia protokołu rozprawy, gdyż odwołanie to nie jest zażaleniem.
Zażalenie na postanowienie w tym przedmiocie nie znajduje oparcia również w pozostałych dyspozycjach art. 394 k.p.c.
Nie zmienia przy tym istoty rzeczy fakt, że zarówno powód, jak i Sąd Wojewódzki błędnie określili odwołanie z art. 160 k.p.c., złożone przez powoda, mianem zażalenia.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
OSNC 1972 r., Nr 11, poz. 210
Treść orzeczenia pochodzi z Urzędowego Zbioru Orzeczeń SN