Prawo bez barier technicznych, finansowych, kompetencyjnych

Postanowienie z dnia 1972-08-03 sygn. II PR 211/72

Numer BOS: 1656890
Data orzeczenia: 1972-08-03
Rodzaj organu orzekającego: Sąd Najwyższy

Najważniejsze fragmenty orzeczenia w Standardach:

Sygn. akt II PR 211/72

Postanowienie z dnia 3 sierpnia 1972 r.

Artykuł 394 § 1 pkt 11 k.p.c., który przewiduje zażalenie na odrzucenie zażalenia, nie ma zastosowania do odrzucenia odwołania od zarządzenia przewodniczącego w przedmiocie sprostowania lub uzupełnienia protokołu rozprawy, gdyż odwołanie to nie jest zażaleniem.

Przewodniczący: sędzia W. Formański. Sędziowie: W. Glabisz, A. Filcek (sprawozdawca).

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Stanisława A. przeciwko Kopalni Węgla Kamiennego w K. o zmianę opinii i odszkodowanie na skutek rewizji powoda od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Katowicach z dnia 2 maja 1972 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego oddalające wniosek o sprostowanie protokołu rozprawy,

postanowił odrzucić pismo powoda z dnia 18 maja 1972 r., błędnie nazwane rewizją.

Uzasadnienie

Zarządzeniem Przewodniczącego składu sądzącego z dnia 11.IV.1972 r. oddalony został wniosek powoda o sprostowanie protokołu rozprawy z dnia 23.III.1972 r., zażalenie zaś powoda, będące w istocie odwołaniem z art. 160 k.p.c. od powyższego zarządzenia, zostało odrzucone przez Sąd Wojewódzki w Katowicach postanowieniem z dnia 2.V.1972 r., jako wniesione po upływie tygodniowego terminu od daty doręczenia powodowi odpisu zarządzenia.

Powód wniósł rewizję od powyższego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W postępowaniu procesowym rewizja przysługuje stronom tylko od wyroków (art. 367 k.p.c.). Rewizja od postanowień jest w postępowaniu procesowym niedopuszczalna i z tej przyczyny podlega odrzuceniu (art. 372 w zw. z art. 375 k.p.c.).

Również gdyby potraktować rewizję powoda jako zażalenie, podlega ono odrzuceniu na podstawie art. 372 w zw. z art. 375 i 397 § 2 k.p.c., jako niedopuszczalne.

Zgodnie bowiem z art. 160 k.p.c. od zarządzenia przewodniczącego w przedmiocie sprostowania lub uzupełnienia protokołu przysługuje stronom odwołanie do sądu w terminie tygodniowym od doręczenia im zarządzenia.

Odwołanie to nie należy do środków odwoławczych, do których kodeks postępowania cywilnego zalicza wyłącznie rewizję i zażalenie.

Artykuł 394 § 1 pkt 11 k.p.c. przewiduje zażalenie na odrzucenie zażalenia. Przepis ten jednak nie ma zastosowania do odrzucenia odwołania od zarządzenia przewodniczącego w przedmiocie sprostowania lub uzupełnienia protokołu rozprawy, gdyż odwołanie to nie jest zażaleniem.

Zażalenie na postanowienie w tym przedmiocie nie znajduje oparcia również w pozostałych dyspozycjach art. 394 k.p.c.

Nie zmienia przy tym istoty rzeczy fakt, że zarówno powód, jak i Sąd Wojewódzki błędnie określili odwołanie z art. 160 k.p.c., złożone przez powoda, mianem zażalenia.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

OSNC 1972 r., Nr 11, poz. 210

Treść orzeczenia pochodzi z Urzędowego Zbioru Orzeczeń SN

Serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystając z serwisu akceptujesz politykę prywatności i cookies.