Postanowienie z dnia 2005-09-23 sygn. III CNP 5/05
Numer BOS: 11282
Data orzeczenia: 2005-09-23
Rodzaj organu orzekającego: Sąd Najwyższy
Sędziowie: Jacek Gudowski SSN (autor uzasadnienia, przewodniczący, sprawozdawca)
Najważniejsze fragmenty orzeczenia w Standardach:
- Szkoda wyrządzona niezgodnym z prawem prawomocnym orzeczeniem
- Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody prawomocnym wyrokiem (art. 424[5] § 1 pkt 4 k.p.c.)
Sygn. akt III CNP 5/05
POSTANOWIENIE
Dnia 23 września 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z powództwa Banku (…) S.A. w P. przeciwko R. P.
o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 września 2005 r., na skutek skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sądu Okręgowego w L. z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt IX Ga (…),
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Pozwany R. P. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 13 grudnia 2004 r., IX Ga (…), podnosząc m.in., że zaskarżony wyrok „naraża” go na szkodę, dodatkowe koszty i stres.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c., odczytywanym łącznie z art. 4171 § 2 k.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje tylko wtedy, gdy przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem stronie wyrządzona została szkoda. A contrario, jeżeli szkoda nie wystąpiła, skarga nie przysługuje. Właśnie z tego względu wśród tzw. konstrukcyjnych wymagań skargi przewidziano obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.), co oznacza złożenie przez skarżącego oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia. W tym celu, w związku z treścią art. 243 k.p.c., skarżący może powoływać i przedstawiać zarówno dowody, w tym tzw. dowody niedające pewności, jak i inne środki, nieuznawane przez kodeks za dowody (np. pisemne oświadczenia, surogaty dokumentów itp.) (por. także orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 19 czerwca 1951 r., C 398/51, OSN 1951, nr 3, poz. 89).
Dla spełnienia wymagania przewidzianego w art. art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. nie wystarcza zatem, jak uczynił to skarżący, złożenie oświadczenia, że zaskarżony wyrok naraża go na szkodę, dodatkowe koszty i stres (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ.).
Z tej przyczyny orzeczono, jak na wstępie (art. 4248 § 1 k.p.c.).
Treść orzeczenia pochodzi z bazy orzeczeń SN.