Termin dochodzenia ochrony posesoryjnej (art. 344 § 2 k.c.)
Roszczenie o przywrócenie stanu poprzedniego i o zaniechanie naruszeń (art. 344 k.c.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
W myśl zaś art. 344 § 2 k.c. roszczenie przeciwko temu kto samowolnie naruszył posiadanie wygasa, jeżeli nie będzie dochodzone w ciągu roku od chwili naruszenia. Gdy działanie osoby naruszającej posiadanie ma charakter ciągły, to bieg terminu z art. 344 § 2 k.c. nie rozpoczyna się, czy też – bardziej zasadny pogląd – że bieg terminu rozpoczyna się od daty ostatniego naruszenia.
Wyrok SR w Giżycku z dnia 30 marca 2017 r., I C 858/16
Standard: 29645 (pełna treść orzeczenia)
Artykuł 121 pkt 1 k.c. nie ma zastosowania do biegu terminu zawitego, określonego w art. 344 § 2 k.c.
Do biegu terminu zawitego, określonego w art. 344 § 2 k.c., nie ma zastosowania, nawet w drodze analogii, przepis art. 121 pkt 1 k.c., i to z kilku powodów. Możliwości takiej nie przewidywał nawet przepis art. 116 p.o.p.c.. Wniosek taki wynika także z celu i charakteru ochrony posesoryjnej, zwłaszcza ograniczonego badania faktów i okoliczności w tego rodzaju sprawach (art. 478 i 479 k.p.c.) oraz tymczasowości rozstrzygnięć, jakie w nich zapadają. Stąd też pogląd taki wydaje się najbardziej przekonywający tak w świetle brzmienia art. 344 § 2 k.c., jak i funkcji ochrony posesoryjnej.
Uchwała SN z dnia 16 września 1993 r., III CZP 125/93
Standard: 14993 (pełna treść orzeczenia)