Odmowa poddania się badaniu przez oskarżonego jako podstawa tymczasowego aresztowania
Obowiązki oskarżonego w postępowaniu dowodowym (art. 74 § 2 - 3a k.p.k.) Podstawy ogólne stosowania środka zapobiegawczego (art. 249 k.p.k.)
Zgodnie z art. 74 § 2 punkt 2 kpk oskarżony ma obowiązek poddania się m.in. badaniu psychologicznemu i psychiatrycznemu. Realizacja tego obowiązku nie sprowadza się do stawienia się na badanie, lecz do poddania się badaniu, a więc czynnego w nim uczestniczenia. Odmowa poddania się badaniu przez oskarżoną, pomimo stawiania się na terminy wyznaczane przez biegłych, musi być uznana za utrudnianie postępowania, które zresztą spowodowało jego przewlekłość, a utrudnianie to jest z całą pewnością bezprawne. Jest to podstawa do zastosowania wobec oskarżonej środków zapobiegawczych w oparciu o art. 258 § 1 punkt 2 kpk i art. 259 § 4 kpk.
Wyrok SO w Gliwicach z dnia 21 marca 2017 r., VI Ka 80/17
Standard: 10817 (pełna treść orzeczenia)
Na oskarżonym nie ciąży prawny, generalny obowiązek aktywnego uczestniczenia w postępowaniu karnym. Stąd też zaniechanie przez niego określonych procesowych czynności staje się bezprawne tylko wówczas, gdy ustawa procesowa w stosownym zakresie jego do nich obliguje (np. art. 74 § 1 k.p.k., art. 75 § 1 k.p.k.), nie zaś jedynie do nich uprawnia.
Wyrok SN z dnia 24 stycznia 2007 r., II KK 152/06
Standard: 30248 (pełna treść orzeczenia)