Udzielenie zabezpieczenia w spawie o kontakty z dzieckiem (art. 755 § 1 i art. 756[1] k.p.c.)

Kategoria: Kontakty z dzieckiem (art. 113 – 113[6] k.r.o.)
Zabezpieczenie roszczeń niepieniężnych (art. 755 - 756 k.p.c.)

Wyświetl tylko:

W okolicznościach tej sprawy bezspornym jest, że ojciec małoletnich dwukrotnie uderzył syna i niezależnie od motywacji, jaki się kierował, zachowanie takie nie może zostać zaakceptowane przez sąd opiekuńczy. Zakaz ten, choć nie został opatrzony w krio żadną sankcją, ma doniosłe znaczenie, bowiem pozostaje w zgodzie ze stanowiskiem nauki psychologii i pedagogiki, która podkreśla, że kary cielesne wobec dziecka stanowią przykład wadliwego sposobu wychowania dziecka, prowadząc w niektórych przypadkach do trwałych zaburzeń w okresie późniejszym.

Rolą sądu opiekuńczego jest podejmowanie wszelkich działań mających na celu ochronę dobra dziecka rozumianego jako stworzenie małoletniemu warunków prawidłowego rozwoju, zarówno fizycznego, jak i psychicznego.

Podobnym celom winny służyć kontakty rodziców z dziećmi, przy czym, jak już wskazano, warunkiem ich spełnienia jest prawidłowy przebieg kontaktów i ich zgodność z dobrem dziecka. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie i na obecnym etapie postępowania wnioskodawczyni uprawdopodobniła, że uczestnik nie gwarantuje bezpieczeństwa dzieci podczas kontaktów.

Dodatkowo zwrócić należy uwagę, że także podczas informacyjnego wysłuchania (…) nie wyraził krytycznego stosunku do swojego zachowania. Wręcz przeciwnie, tłumaczył je prowokacyjnym zachowaniem syna i bagatelizował nazywając je „ incydentem”, co jest określeniem o tyle nietrafnym, że podobne zdarzenia miało miejsce dwukrotnie w ciągu niespełna miesiąca. 

Z powyższych względów Sąd, mając na względzie dobro małoletnich,  zawiesił wykonywanie kontaktów uczestnika postępowania (…) z małoletnimi: (…);

Postanowienie  z dnia 19 lutego 2020 r., III Nsm 1645/19

Standard: 35239 (pełna treść orzeczenia)

Sądy RejonowePrawo rodzinne i opiekuńcze

Charakter spraw oraz uwzględnianie dobra dziecka wymaga wyznaczenia rozprawy przed rozstrzygnięciem wniosku o udzielenie zabezpieczenia, w celu przesłuchania stron postępowania. Jedynym odstępstwem od obowiązku wyznaczenia rozprawy przez sąd w sprawach dotyczących pieczy nad małoletnimi dziećmi i kontaktów z dzieckiem może być sytuacja , gdy istnieje zagrożenie dobra dziecka.

Postanowienie SO w Koninie z dnia 9 marca 2018 r., I Ca 528/17

Standard: 34590 (pełna treść orzeczenia)

Sądy OkręgowePrawo rodzinne i opiekuńcze

Art. 756 [1] Kpc został dodany do systemu przepisów o postępowaniu zabezpieczającym, obowiązującą od 3 maja 2012 r., ustawą z 16 września 2011r. ustawą o zmianie ustawy kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw. W doktrynie wskazuje się, że ratio legis takiego unormowania było stworzenie okazji do wspólnego z rodzicami ustalenia kontaktów z dzieckiem, w sposób akceptowany przez obydwie strony. Ponadto Sąd, rozpoznając wniosek w przedmiocie zabezpieczenia na rozprawie, ma możliwość wysłuchania również drugiej strony, czy też małoletniego. 

Postanowienie SA w Krakowie z dnia 15 grudnia 2014 r., I ACz 2389/14

Standard: 34588 (pełna treść orzeczenia)

Sądy ApelacyjnePrawo rodzinne i opiekuńcze

Zasadą, wynikającą z art. 735 k.p.c., jest rozpoznanie wniosku o udzielenie zabezpieczenia na posiedzeniu niejawnym, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, co sprzyja szybkiemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu wniosku. Wyjątek od tej zasady wprowadził art. 756[1] k.p.c., który stanowi, iż w sprawach dotyczących pieczy nad małoletnimi dziećmi i kontaktów z dzieckiem sąd orzeka w przedmiocie zabezpieczenia po przeprowadzeniu rozprawy, chyba że chodzi o wypadek niecierpiący zwłoki.

W doktrynie przyjmuje się, że rozpoznanie wniosku na posiedzeniu niejawnym może nastąpić w przypadku, gdy wniosek o udzielenie zabezpieczenia zostanie złożony poza posiedzeniem (vide: komentarz do art. 756[1] k.p.c., pod red. K. Piaseckiego, sip. Legalis). Sąd Okręgowy, rozpoznający zażalenie, pogląd ten podziela. Jeżeli natomiast wniosek zostanie złożony na posiedzeniu, powinien być rozstrzygnięty bezzwłocznie na tym posiedzeniu, chyba że zachodzą przeszkody o charakterze usuwalnym, np. potrzeba uzupełnienia materiału faktycznego, przesłuchania osoby nieobecnej albo wysłuchania małoletniego itp. Po usunięciu tych przeszkód sąd powinien orzec niezwłocznie w przedmiocie zabezpieczenia na posiedzeniu niejawnym, chociażby była wyznaczona rozprawa.

Ocena, czy w danym przypadku chodzi o wypadek niecierpiący zwłoki, należy do sądu orzekającego w przedmiocie zabezpieczenia, który dokona ustaleń w tym zakresie na podstawie twierdzeń wnioskodawcy z uwzględnieniem materiału zebranego w sprawie (art. 738 in fine k.p.c.). Jeżeli zatem przewodniczący, po wpłynięciu do sądu wniosku o udzielenie zabezpieczenia uzna, że zachodzi wypadek niecierpiący zwłoki, powinien skierować sprawę na posiedzenie niejawne celem wydania postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia, w przeciwnym przypadku - wyznaczyć rozprawę. Z przepisu art. 756[1] k.p.c. in fine wynika bowiem, że na posiedzeniu niejawnym sąd może jedynie uwzględnić wniosek o udzielenie zabezpieczenia (udzielić zabezpieczenia), nie może go natomiast oddalić.

Zasadniczym warunkiem dopuszczalności zabezpieczenia jest wiarygodność roszczenia. Nie wystarczy, bowiem samo stwierdzenie, że roszczenie istnieje. Wnioskodawca musi jeszcze uprawdopodobnić, że ono mu przysługuje. Drugim z kolei warunkiem zabezpieczenia jest istnienie obawy, że brak zabezpieczenia mógłby pozbawić wierzyciela zaspokojenia. Niebezpieczeństwo to musi istnieć już w chwili żądania zabezpieczenia.

Obie wymienione powyżej przesłanki zabezpieczenia muszą zostać spełnione kumulatywnie.

Drugą przesłanką, która musi współistnieć, jest interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Ustawodawca wskazał w art. 730[1] § 2 k.p.c. kryteria istnienia takiego interesu stanowiąc, iż istnieje on wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. Nadto nie każde utrudnienie uzasadnia istnienie interesu prawnego, ale tylko takie, które ma charakter poważny, a więc trudny do usunięcia.

Postanowienie SO w Słupsku z dnia 12 września 2013 r., IV Cz 527/13

Standard: 22034 (pełna treść orzeczenia)

Sądy OkręgowePrawo rodzinne i opiekuńcze

Zgodnie z art. 755 § 1 k.p.c., sąd opiekuńczy uprawniony jest do zastosowania takiego sposobu zabezpieczenia, który stosownie do okoliczności uzna za odpowiedni. Zawarte w tym przepisie wyliczenie sposobów zabezpieczenia roszczeń niepieniężnych ma jedynie przykładowy charakter („w szczególności sąd może”). Sąd jest związany sformułowanym we wniosku żądaniem uprawnionego co do sposobu zabezpieczenia, możliwość wyboru istnieje natomiast wówczas, gdy uprawniony wskazał we wniosku kilka sposobów zabezpieczenia, a zastosowanie jednego z nich lub niektórych wystarczy do zabezpieczenia albo gdy sąd może wydać postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia z urzędu.

Postanowienie sądu o udzieleniu zabezpieczenia przez zakazanie rodzicom osobistej styczności z dzieckiem ma charakter regulacyjny, tworzy w tym zakresie czasowo nową sytuację prawną. Zabezpieczenie takie, określane w literaturze mianem zabezpieczenia nowacyjnego, ma charakter tymczasowy, do którego nie stosuje się art. 731 k.p.c., ustanawiającego zakaz trwałego i definitywnego zaspokojenia uprawnionego.

Uchwała SN (7) z dnia 8 marca 2006 r., III CZP 98/05, OSNC 2006/10/158

Standard: 7271

Sąd NajwyższyPrawo rodzinne i opiekuńcze

Serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystając z serwisu akceptujesz politykę prywatności i cookies.