Niedopuszczalność częściowego uwzględnienia i oddalenia powództwa; zaskarżalnośc wyroku, uzupełnienie wyroku
Powództwo o ustalenie (art. 189 k.p.c.)
Wyrok, w którym sąd uwzględnia powództwo, ale dokonuje ustalenia stosunku prawnego lub prawa w sposób niezgodny z żądaniem powoda stanowi orzeczenie o całym żądaniu pozwu, w którym implicite zawarte jest rozstrzygnięcie o oddaleniu powództwa w kształcie żądanym przez powoda.
Od orzeczeń nieistniejących należy odróżnić orzeczenia egzystujące (istniejące), lecz w ocenie strony wadliwe. Takie właśnie orzeczenie było przedmiotem apelacji skarżącej, Sąd pierwszej instancji bowiem orzekł o całości jej żądania, nie pomijając żadnego elementu; uwzględnił powództwo w ten sposób, że dokonał ustalenia stosunku prawnego łączącego powódkę z pozwaną szkołą, a tym samym - jak uznał - nie było podstaw do oddalenia powództwa "w pozostałym zakresie". Sąd drugiej instancji, dopatrując się w nie oddaleniu powództwa braku orzeczenia o żądaniu powódki, nie wziął pod uwagę, że w sprawach o ustalenie stosunku prawnego lub prawa nie jest w ogóle dopuszczalne - pomijając wypadki kumulacji roszczeń - częściowe uwzględnienie i oddalenie powództwa; żądanie powoda w kształcie, jaki mu nadał w pozwie, jest albo uzasadnione, albo nieuzasadnione, a stany pośrednie nie zachodzą (por. wyrok SN z dnia 11 grudnia 1998 r., II CKN 96/98).
Wyrok SN z dnia 8 lipca 2008 r., II PZ 13/08
Standard: 67409 (pełna treść orzeczenia)