Oznaczenie rodzaju zawartej umowy o pracę (art. 29 § 1 k.p.)
Forma i treść umowy o pracę (art. 29 k.p.) Okres na jaki zawierana jest umowa o pracę (art. 25 k.p.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Z dniem 22 lutego 2016 r. (na podstawie art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. ustawy o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. poz. 1220) zmieniono art. 25 § 1 k.p. i art. 251 k.p. Przed tą datą w polskim prawie pracy rozróżniano umowę o pracę na czas nieokreślony, na czas określony oraz na czas wykonywania określonej pracy. W wyniku nowelizacji ostatnia z wymienionych umów została wyeliminowana z porządku prawnego. Znaczy to tyle, że od tej pory zmienna, jaką jest „czas wykonywania określonej pracy” straciła na znaczeniu.
Przy umowach na czas określony czynnik związany z „wykonywaniem”, nie jakiejkolwiek, ale „określonej pracy”, nie jest wiodący, znaczenie ma tylko oznaczenie czasu trwania umowy. Natomiast przy umowach na czas wykonywania określonej pracy termin zakończenia zobowiązania schodzi na dalszy plan. Oznacza to, że w pewnych wypadkach wola stypulacyjna stron ma decydujące znaczenie. Zjawisko to jest widoczne przy wykonywaniu pracy przez członków zarządu spółek kapitałowych. Można ich zatrudnić na „okres pełnienia funkcji” albo „do oznaczonej daty”. W pierwszym wypadku, zastosowanie znajdzie umowa o prace na czas wykonywania określonej pracy, w drugim, umowa o prace na czas określony. Wybór w tym zakresie należy do stron, o ile nie sprzeciwia się on obranemu wzorcowi normatywnemu.
Wyrok SN z dnia 11 grudnia 2018 r., II PK 249/17
Standard: 60499 (pełna treść orzeczenia)
Kodeks pracy określa w art. 25 § 1 rodzaje umów o pracę, do których odnoszą się przepisy prawa pracy. Strony mają swobodę wyboru każdego z tych rodzajów umów o pracę. Katalog wymienionych w tym przepisie rodzajów umów o pracę jest wyczerpujący w tym znaczeniu, że strony mogą zawierać tylko umowy ze skutkami przewidzianymi w kodeksie pracy (oraz w przepisach szczególnych).
Rodzaj zawartej umowy o pracę powinien być określony przez strony w zawartej umowie. Przepis art. 29 § 1 k.p. przewiduje, że określenie to powinno być "wyraźne". W literaturze i orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalił się jednak pogląd, że umowa o pracę, która nie została zawarta jako umowa terminowa (na czas określony lub na czas wykonania określonej pracy ani na okres próbny), jest ze swej istoty umową na czas nieokreślony, nawet jeżeli nie została tak nazwana (por. uchwała SN z dnia 10 września 1976 r., I PZP 48/76, uchwała SN z dnia 21 listopada 1978 r., I PZP 28/78, orzeczenie SN z dnia 5 maja 1976 r., I PR 79/76).
Wyrok SR Gdańsk – Południe z dnia 28 lutego 2017 r., VI P 943/14
Standard: 8057 (pełna treść orzeczenia)