Sprawy dotyczące „osiadłych imigrantów”
Azyl; Imigranci (art. 56 Konstytucji)
Rozpatrywaną sprawę można odróżnić od spraw dotyczących „osiadłych imigrantów” w rozumieniu stosowanym w orzecznictwie Trybunału, tj. osób, którym już formalnie przyznano prawo pobytu w państwie przyjmującym. Późniejsze odebranie tego prawa, np. ze względu na uznanie danej osoby winną popełnienia przestępstwa, stanowi ingerencję w jej prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego w rozumieniu art. 8. W takich przypadkach Trybunał rozważa, czy ingerencja ta była uzasadniona na mocy ustępu drugiego art. 8. W tym kontekście Trybunał uwzględnia różne wskazane w swym orzecznictwie kryteria, które pozwalają stwierdzić, czy zachowano słuszną równowagę między przyczynami leżącymi u podstaw decyzji władz o odebraniu prawa pobytu a prawami przyznanymi osobie zainteresowanej na mocy art. 8 (zob. np. Boultif przeciwko Szwajcarii, skarga nr 54273/00, ETPC 2001-IX; Üner przeciwko Holandii [Wielka Izba], skarga nr 46410/99, ETPC 2006-XII; Maslov przeciwko Austrii [Wielka Izba], skarga nr 1638/03, ETPC 2008; Savasci przeciwko Niemcom (dec.), skarga nr 45971/08, 19 marca 2013 r.; oraz Udeh przeciwko Szwajcarii, nr 12020/09, 16 kwietnia 2013 r.).
Jeunesse przeciwko Holandii (Skarga nr 12738/10)
Standard: 4396