Zatrzymanie lub aresztowanie w celu zapewnienia wykonania określonego w ustawie obowiązku
Zatrzymanie procesowe (art. 247 k.p.k)
Aresztowanie jest uprawnione na podstawie podparagrafu (b) art. 5 ust. 1 jedynie dla „zapewnienia wykonania” obowiązku określonego w ustawie. Wynika z tego, że musi istnieć co najmniej jakiś niespełniony obowiązek obciążający daną osobę, zaś zatrzymanie i aresztowanie muszą służyć celowi zabezpieczenia wykonania tego obowiązku i nie mieć charakteru karnego. Kiedy stosowny obowiązek zostanie spełniony, podstawy aresztowania na gruncie art. 5 ust. 1 (b) przestają istnieć.
Musi istnieć równowaga pomiędzy znaczeniem w demokratycznym społeczeństwie zapewnienia natychmiastowego wykonania przedmiotowego obowiązku oraz znaczeniem prawa do wolności. Czas trwania aresztowania jest także ważnym czynnikiem dla osiągnięcia tej równowagi (patrz skargi McVeigh i inni przeciwko Zjednoczonemu Królestwu nr 8022/77, 8025/77, 8027/77, decyzja Komisji z dnia 18 marca 1981 r., Decisions and Reports (DR) tom 25, str. 37-38 i 42; skarga Johansen przeciwko Norwegii nr 10600/83, decyzja Komisji z dnia 14 października 1985 r., DR, tom 44, str. 162).
Nowicka Przeciwko Polsce (Skarga nr 30218/96)
Standard: 4336