Termin wypłaty odszkodowania przez Fundusz (art. 109 UFG i PBUK)
Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny (art. 96 - 119 UFG i PBUK)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Na podstawie art. 109 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych Fundusz jest obowiązany zaspokoić roszczenie, o którym mowa w art. 98 ust. 1 i 1a, w terminie 30 dni, licząc od dnia otrzymania akt szkody od zakładu ubezpieczeń lub syndyka upadłości.
W doktrynie na kanwie przywołanego przepisu wskazuje się, że organizacja Funduszu nie obejmuje jednostek wyspecjalizowanych w likwidacji szkód, dlatego też we wstępnym etapie postępowania prejudycjalnego, którego celem jest ustalenie odpowiedzialności Funduszu oraz wysokości należnego świadczenia Fundusz wyręczają zakłady ubezpieczeń.
Osoba uprawniona do świadczenia ma swobodę w wyborze "reprezentującego" Fundusz zakładu ubezpieczeń. Jedyny warunek, jaki zakład ubezpieczeń musi spełniać, to prowadzenie działalności w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych lub OC rolników (w zależności od tego, jakiego ubezpieczenia roszczenie dotyczy). Wybrany zakład nie może się uchylić od przeprowadzenia postępowania dowodowego (ustalenie stanu faktycznego zdarzenia szkodowego), ustalenia zasadności roszczeń i wysokości odszkodowania.
Doręczenie roszczenia zakładowi ubezpieczeń jest równoznaczne z wniesieniem roszczenia bezpośrednio Funduszowi.
Po przeprowadzeniu przez zakład ubezpieczeń postępowania, akta sprawy są niezwłocznie przesyłane do Funduszu, a osoba wnosząca roszczenie zostaje o tym powiadomiona. Ustawa nie wprowadza sankcji wobec zakładu ubezpieczeń, który popadł w zwłokę w zakresie ciążących na nim obowiązków. O zasadności roszczeń poszkodowanego, wysokości i wypłacie świadczenia rozstrzyga Fundusz
Wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 marca 2019 r., III SA/Wa 678/18
Standard: 44650 (pełna treść orzeczenia)
Jeżeli zobowiązany do spełnienia świadczenia z tytułu zadośćuczynienia pieniężnego nie spełnia świadczenia w terminie ustalonym zgodnie z art. 455 k.c., bądź wynikającym z przepisu szczególnego (tj. art. 109 ust. 1 mającej zastosowanie w tej sprawie ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, jedn. tekst: Dz. U. z 2018 r., poz. 473, ze zm.), poszkodowany może żądać zapłaty odsetek ustawowych od dnia opóźnienie począwszy od upływu tego terminu, w zakresie w jakim zasądzone na jego rzecz zadośćuczynienie należało mu się już w tym dniu.
Jeżeli sąd ustali, że żądane zadośćuczynienie w całości lub w części odpowiada rozmiarowi krzywdy istniejącej dopiero w chwili wyrokowania, uzasadnione jest zasądzenie odsetek od całości lub części tego świadczenia od tej daty (zob. wyroki SN z dnia 18 lutego 2011 r., I CSK 243/10, z dnia 8 marca 2013 r., III CSK 192/12, z dnia 3 marca 2017 r., I CSK 213/16).
Z uwagi na to, że całokształt okoliczności, mających wpływ na pełny rozmiar doznanej przez powodów krzywdy (zwłaszcza na ocenę intensywności i długotrwałości cierpień psychicznych, w perspektywie czasowej), został ujawniony w toku postępowania sądowego, co znalazło wyraz także w dodatkowych ustaleniach faktycznych Sądu drugiej instancji, ustawowe odsetki od podwyższonych kwot zostały zasądzone od dnia wyrokowania przez Sąd pierwszej instancji.
Wyrok SN z dnia 7 lutego 2019 r., II CSK 1/18
Standard: 44620 (pełna treść orzeczenia)
Standard: 44583
Standard: 44582