Niedopuszczalność oceny przez sąd przyczyn, motywów, pobudek odmowy zeznań
Prawo do odmowy składania zeznań (art. 182 k.p.k.)
Decyzja o korzystaniu z prawa odmowy zeznań lub o zeznaniu osób wymienionych należy wyłącznie do osób, którym przysługuje prawo odmowy zeznań. Nie mają one obowiązku podawania przyczyn, motywów, pobudek, z powodu których z prawa tego korzystają lub nie korzystają. Wystarczające jest w tym wypadku tylko wyraźne oświadczenie osoby, której to prawo przysługuje, a więc czy z prawa tego korzysta, czy nie.
W razie skorzystania przez osobę najbliższą z przysługującego jej prawa odmowy zeznań złożone przez nią uprzednie zeznania nie mogą stanowić nie tylko dowodu w sprawie, ale również nie mogą być przez sąd wykorzystane zarówno w sensie pozytywnym, jak i negatywnym przy ocenie dowodów z zakresu zarzutu dotyczącego oskarżonego, co do którego osoba uprawniona skorzystała z prawa odmowy zeznań.
Wyrok SN z dnia 20 stycznia 1981 r., I KR 329/80
Standard: 39895 (pełna treść orzeczenia)