Wymiar kary za kradzież z włamaniem i szczególnie zuchwałą
Dyrektywy wymiaru kary (art. 53 k.k.)
Do okoliczności, którym sądy często bezpodstawnie przypisują nadmierne znaczenie przy wymiarze kar za przestępstwa kradzieży szczególnie zuchwałej oraz kradzieży z włamaniem, należą przede wszystkim młodociany wiek sprawcy, niska wartość skradzionego mienia i wyrównanie szkody.
Jeżeli więc przestępstwo określone w art. 208 k.k. [art. 278a i art. 279 k.k.] popełnione jest przez młodocianego, który nie uczy się i nie pracuje, a nawet wykazuje cechy daleko posuniętej demoralizacji, wzgląd na indywidualne wychowawcze oddziaływanie kary nabiera szczególnego znaczenia i nie może być rozumiany jednostronnie. Często bowiem w odniesieniu do takich sprawców konieczne jest długotrwałe oddziaływanie wychowawcze w warunkach pozbawienia wolności, by osiągnąć cele kary wskazane w wymienionym przepisie.
Niska wartość przedmiotów przestępstwa kradzieży szczególnie zuchwałej oraz kradzieży z włamaniem nie powinna mieć decydującego znaczenia przy wymiarze kary, zwłaszcza wtedy, gdy jest wynikiem splotu obiektywnych okoliczności, które nie pozwoliły sprawcy na dokonanie zaboru mienia większej wartości.
Jeżeli wyrównanie szkody wyrządzonej przez sprawcę przestępstwa kradzieży szczególnie zuchwałej lub kradzieży z włamaniem następuje w wyniku odzyskania mienia przez osoby prowadzące postępowanie przygotowawcze, a więc z przyczyn niezależnych od sprawcy, to okoliczność ta nie może mieć istotnego znaczenia przy wymiarze kary.
Przy wymiarze kar za przestępstwa kradzieży z włamaniem sądy z reguły pomijają okoliczność, że ich sprawcy - niezależnie od wartości przedmiotów zaboru - powodują dalsze straty materialne wynikające często z dokonania w sposób drastyczny uszkodzeń lub zniszczeń - niekiedy skomplikowanych i wartościowych - urządzeń zabezpieczających albo i innych przedmiotów znajdujących się w obiektach włamań, a w wypadkach włamań do obiektów uspołecznionych - także straty materialne będące różnymi skutkami pozostawienia bez zamknięcia wspomnianych obiektów lub wynikające ze spowodowania przerwy w działalności tych obiektów i prowadzenia niejednokrotnie długotrwałych inwentaryzacji.
W wypadku skazania za przestępstwo kradzieży szczególnie zuchwałej lub kradzieży z włamaniem na podstawie dwóch lub więcej zbiegających się przepisów, okoliczności stanowiące znamiona przestępstw określonych w tych przepisach mogą i powinny być uznane za obciążające, z wyłączeniem tych, które mieszczą się w przepisie, na podstawie którego wymierzono karę.
Popełnienie zarówno kradzieży szczególnie zuchwałej, jak i kradzieży z włamaniem może przejawiać się w mniej lub bardziej drastycznej postaci. Postać popełnienia wymienionych przestępstw może więc mieć - w zależności od przedmiotowych i podmiotowych okoliczności czynu - wpływ na zróżnicowaną ocenę stopnia społecznego niebezpieczeństwa tych przestępstw, a zatem i na wymiar kary.
Wpływ na wymiar kary za wymienione przestępstwa powinny też mieć, nie zawsze należycie doceniane przez sądy, takie okoliczności, jak pasożytniczy tryb życia, powrót do przestępstwa, nieskuteczność stosowanych uprzednio środków wychowawczych lub poprawczych, wysoki stopień demoralizacji, nałogowy alkoholizm, współdziałanie z innymi osobami, a zwłaszcza z nieletnimi, ciągłość przestępstwa, rola w popełnieniu przestępstwa i wysokość osiągniętych korzyści, utrzymanie kontaktów z elementem kryminalnym, użycie pojazdów lub innych środków zwiększających operatywność działania itp.
Uchwała SN z dnia 25 czerwca 1980 r., VII KZP 48/78
Standard: 38870 (pełna treść orzeczenia)