Prawo bez barier technicznych, finansowych, kompetencyjnych

Dobro i interes ubezwłasnowolnionego jako kryterium rozstrzygnięcia wniosku o zezwolenie

Zezwolenie sądu opiekuńczego we wszelkich ważniejszych sprawach (art. 156 k.r.o. i art. 593 k.p.c.)

Wyświetl tylko:

Wszelkie czynności podejmowane przez opiekuna winny mieć na uwadze przede wszystkim dobro podopiecznego (art. 154 kro). Opiekun jest, więc zobowiązany wykonywać swoje czynności tak, jak tego wymaga należyta troska o interes majątkowy podopiecznego.

Inicjując niniejsze postępowanie opiekun prawny J. Ż. domaga się zgody na przeniesienie w drodze darowizny udziału w prawie własności nieruchomości przysługującego ubezwłasnowolnionej na rzecz osób trzecich tj. na rzecz swoich dzieci (00:01:24) i co istotne bez żadnego, prawnie określonego, ekwiwalentu np. w postaci dożywocia. W istocie, więc uwzględnienie wniosku J. Ż., skutkowałoby zgodą na „wywłaszczenie” ubezwłasnowolnionej bez zapewnienia żadnego świadczenia wzajemnego. Tak wiec, modus operandi niniejszego wniosku, nie było dobro ubezwłasnowolnionej, ale wzbogacenie osób spokrewnionych z wnioskodawcą, co, z punktu widzenia interesu podopiecznej jest całkowicie bez znaczenia.

Regulacji przewidzianej w art. 156 kro, zgodnie z którą opiekun powinien uzyskiwać zezwolenie sądu opiekuńczego we wszelkich ważniejszych sprawach, nie można traktować jak sui generis zwrotu kosztów opieki lub wynagrodzenie dla opiekuna. Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 162 § 1- § 3 kro, sąd opiekuńczy przyznaje opiekunowi za sprawowanie opieki na jego żądanie stosowne wynagrodzenie okresowe albo wynagrodzenie jednorazowe w dniu ustania opieki lub zwolnienia go od niej. Sąd też zdecyduje, czy wypłacone wynagrodzenie zostanie pokryte z dochodów lub z majątku osoby, dla której opieka została ustanowiona, czy też ze środków publicznych. Tak wiec fakt, że wnioskodawca zrezygnował z pracy, aby zajmować się ubezwłasnowolnią, nie uzasadnia w wystarczającym stopniu zgody Sądu na dysponowanie przez opiekuna udziałem w prawie własności I. Ż.

Ostatecznie Sąd oddalił wniosek, gdyż czynności, które miałyby być podejmowane w imieniu ubezwłasnowolnionej, nie były zgodne z jej dobrem i interesem majątkowym.

Postanowienie SR w Wieliczce z dnia 9 czerwca 2017r., IV RNs 119/17

Standard: 29703 (pełna treść orzeczenia)

Utrwalone od wielu lat jednolite orzecznictwo sądowe dotyczące samego ubezwłasnowolnienia nakazuje sądowi uwzględnienie dobra (interesu) osoby ubezwłasnowolnianej. Instytucja ta ma służyć ochronie osoby chorej, niebędącej w stanie kierować swoim postępowaniem, nie zaś dobru wnoszącego o ubezwłasnowolnienie wnioskodawcy (zob. postanowienia SN z: 8 stycznia 1966 r., II CR 412/65; 27 października 1976 r., II CR 387/76; 30 stycznia 2015 r., III CSK 149/14), jego rodziny (zob. postanowienie SN z 29 grudnia 1983 r., I CR 377/83), innych osób lub instytucji (zob. postanowienia SN z: 15 maja 1969 r., I CR 132/68; 11 listopada 1970 r., II CR 336/70).

Wyrok TK z dnia 28 czerwca 2016 r., K 31/15

Standard: 29705

Komentarz składa z 83 słów. Wykup dostęp.

Standard: 29704

Serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystając z serwisu akceptujesz politykę prywatności i cookies.