Prawo bez barier technicznych, finansowych, kompetencyjnych

Pełnomocnictwo przedstawiciela samorządu terytorialnego i organizacji społecznej w sprawie o ustalenie ojcostwa i alimenty (art. 87 § 3 k.p.c.)

Krąg osób, które mogą być pełnomocnikami (art. 87 k.p.c.) Sądowe ustalenie ojcostwa (art. 84 k.r.o.)

W sprawie o ustalenie ojcostwa i o roszczenia alimentacyjne pełnomocnikiem pozwanego nie może być przedstawiciel właściwego organu gminy oraz organizacji społecznej, mającej na celu udzielanie pomocy rodzinie.

Przedstawiciel wymieniony w art. 87 § 3 k.p.c. może zostać pełnomocnikiem wyłącznie osoby uprawnionej do dochodzenia czy to ustalenia ojcostwa, czy też alimentów.

Z reguły osoba taka zajmuje pozycję strony powodowej. Pojęcia "dochodzić" nie należy zacieśniać wyłącznie do czynnej postawy strony, przejawiającej się w wytoczeniu stosownego powództwa. W pewnych bowiem wypadkach w pojęciu tym kryć się może bierna opozycja osoby uprawnionej do alimentacji. Chodziłoby tu o sytuację, gdy w procesie wytoczonym przeciwko niej o zniweczenie lub obniżenie obowiązku alimentacyjnego broni się ona przed uwzględnieniem powództwa, zmierzając tym samym do tego, ażeby wysokość alimentów nie uległa zmianie na jej niekorzyść (patrz uz. postanowienia SN z dnia 28 stycznia 1966 r., III CR 356/65).

Istota i cel art. 87 § 3 k.p.c. , jakiemu ma służyć dyspozycja tego artykułu, jest nader jasna: chodzi o obronę interesów osoby uprawnionej, nie zaś osoby zobowiązanej. Za takim stanowiskiem przemawia m.in. werbalne ujęcie art. 87 § 3 k.p.c. Wynika z niego, że pełnomocnikiem w sprawach o ustalenie ojcostwa i o roszczenie alimentacyjne może być w szczególności przedstawiciel organizacji społecznej, mającej na celu udzielanie pomocy rodzinie. To ostatnie stwierdzenie należy odnosić i do przedstawiciela właściwego organu gminy. Również w tym wypadku przedstawiciel ten ma działać na rzecz rodziny. Nie ma podstaw do tego, ażeby różnicować cel pomocy procesowej.

Przedstawiciel, o którym mowa w art. 87 § 3 k.p.c., powinien także dołączyć do akt sprawy odpowiedni pisemny dowód, że został wyznaczony przez właściwy organ.

Postanowienie SN z dnia 25 lutego 1999 r., I CZ 9/99

Standard: 28519 (pełna treść orzeczenia)

Serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystając z serwisu akceptujesz politykę prywatności i cookies.