Skarga pauliańska od orzeczeń działowych orzekanych na zgodny wniosek w trybie art. 622 k.p.c.
Zniesienie współwłasności na zgodny wniosek (art. 622 k.p.c.) Skarga pauliańska od orzeczeń i ugód działowych
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Przedmiotem akcji pauliańskiej mogą być czynności procesowe dłużnika, które wywierają skutki w sferze prawa materialnego zgodnie z wolą uczestników, zaakceptowaną przez sąd poprzez wydanie orzeczenia uwzględniającego uzgodniony sposób zniesienia współwłasności (podziału majątku).
Pomimo, że skutek prawny podziału majątku wynika bezpośrednio z orzeczenia, to jest on wyrazem zgodnej woli uczestników postępowania, a przedmiotem skargi nie jest orzeczenie sądu, ale ugoda lub zgodny wniosek o podział, stanowiące podstawę jego wydania. Z tego względu fakt, że czynności dokonano w postępowaniu zakończonym orzeczeniem sądowym nie stoi na przeszkodzie uznaniu czynności za bezskuteczną w stosunku do wierzyciela, jeżeli zachodzą przesłanki określone w art. 527 k.c.
Po wcześniejszych wahaniach na takim stanowisku, akceptowanym w większości w piśmiennictwie, stoi obecnie Sąd Najwyższy (por. uchwały z dnia 17 czerwca 2010 r., III CZP 41/10 i z dnia 8 października 2015 r., III CZP 56/15).
Wyrok SN z dnia 17 stycznia 2017 r., IV CSK 76/16
Standard: 11952 (pełna treść orzeczenia)
Przedmiotem akcji pauliańskiej mogą być czynności procesowe dłużnika, które wywierają skutki w sferze prawa materialnego zgodnie z wolą uczestników, zaakceptowaną przez sąd poprzez wydanie orzeczenia uwzględniającego uzgodniony sposób zniesienia współwłasności (podziału majątku).
Pomimo, że skutek prawny podziału majątku wynika bezpośrednio z orzeczenia, to jest on wyrazem zgodnej woli uczestników postępowania, a przedmiotem skargi nie jest orzeczenie sądu, ale ugoda lub zgodny wniosek o podział, stanowiące podstawę jego wydania. Z tego względu fakt, że czynności dokonano w postępowaniu zakończonym orzeczeniem sądowym nie stoi na przeszkodzie uznaniu czynności za bezskuteczną w stosunku do wierzyciela, jeżeli zachodzą przesłanki określone w art. 527 k.c.
Po wcześniejszych wahaniach na takim stanowisku, akceptowanym w większości w piśmiennictwie, stoi obecnie Sąd Najwyższy (por. uchwały z dnia 17 czerwca 2010 r., III CZP 41/10 i z dnia 8 października 2015 r., III CZP 56/15).
Wyrok SN z dnia17 stycznia 2017 r., IV CSK 194/16
Standard: 11953 (pełna treść orzeczenia)