Powierzanie wykonywania pracy wbrew zakazowi handlu
Powierzanie wykonywania pracy wbrew zakazowi handlu (art. 218a k.k.)
Zakaz handlu w niedziele i święta nie obowiązuje w każdej placówce spełniającej kryteria placówki pocztowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe, bez względu na to, czy działalność pocztowa jest przeważającą działalnością danej placówki, czy też nie.
Ustawodawca w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 10 stycznia 2018 r. o ograniczeniu handlu w niedziele i święta oraz w niektóre inne dni ustanowił cały szereg wyjątków od wprowadzonego przez siebie zakazu handlu w niedziele i święta. I tak w szczególności w pkt 7 tego przepisu stwierdził wyraźnie, że zakaz, o którym mowa w art. 5, nie obowiązuje „w placówkach pocztowych w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe”.
Ustawa z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe zawiera legalną definicję placówki pocztowej. W art. 3 pkt 15 prawa pocztowego ustawodawca przyjął, że placówka pocztowa to „jednostka organizacyjna operatora pocztowego lub agenta pocztowego, w której można zawrzeć umowę o świadczenie usługi pocztowej lub która doręcza adresatom przesyłki pocztowe lub kwoty pieniężne określone w przekazach pocztowych, albo inne wyodrębnione i oznaczone przez operatora pocztowego miejsce, w którym można zawrzeć umowę o świadczenie usługi pocztowej lub odebrać przesyłkę pocztową lub kwotę pieniężną określoną w przekazie pocztowym”. Natomiast zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 3 Prawa pocztowego agent pocztowy to „przedsiębiorca pośredniczący na rzecz operatora pocztowego w zawieraniu z nadawcami umów o świadczenie usług pocztowych lub zawierający je w imieniu operatora pocztowego”.
Ustawa o ograniczeniu handlu w niedziele i święta oraz niektóre inne dni w art. 6 pkt 7 nie ustanawia jakichkolwiek kryteriów, które warunkowałyby możliwość uznania danego podmiotu za placówkę pocztową w zależności od wielkości przychodów z tytułu świadczenia usług pocztowych, proporcji przychodów z działalności z pocztowej do przychodów z pozostałej działalności podmiotu czy też innych kryteriów o zbliżonym charakterze. Skoro ustawodawca nie ustanowił w tym zakresie żadnych dodatkowych obostrzeń, to, czy dany podmiot może prowadzić działalność w niedziele i święta, jest zależne tylko od tego, czy spełnia on kry- teria formalne do uznania go za placówkę pocztową oraz czy faktycznie można skorzystać w nim z usługi pocztowej, co oznacza, że sklep kierowany przez obwinionego stanowiłby placówkę pocztową nawet wte
Postanowienie SO w Gdańsku z dnia 12 czerwca 2019 r., V Kz 777/19
Standard: 43137 (pełna treść orzeczenia)
Zakresem art. 218 § 1a k.k. objęte są tylko osoby będące pracownikami w rozumieniu art. 2 k.p. i art. 22 § 1 i § 1[1] k.p., a więc osoby zatrudnione na warunkach charakterystycznych dla stosunku pracy, niezależnie od nazwy zawartej przez strony umowy; ustaleń w tym zakresie dokonuje w procesie karnym sąd, zgodnie z zasadą jurysdykcyjnej samodzielności wyrażoną w art. 8 § 1 k.p.k.
Istnieją niebagatelne racje przemawiające za tym, aby ochroną art. 218 § 1a KK objąć również osoby pozostające w stosunkach zatrudnienia innych niż stosunek pracy. Uwagę tę widzieć trzeba rzecz jasna jako postulat de lege ferenda skierowany do władzy ustawodawczej, bowiem do poszerzania granic odpowiedzialności karnej na podstawie określonego przepisu uprawniony jest w polskim systemie prawnym jedynie parlament, a nie jakiegokolwiek rodzaju lub rzędu sąd w drodze orzeczenia precedensowego.
Uchwała SN z dnia 20 września 2018 r., I KZP 5/18
Standard: 19386 (pełna treść orzeczenia)