Domniemanie korzystania z prawa podmiotowego zgodnie z zasadami współżycia społecznego

Prawo podmiotowe; nadużycie prawa (art. 5 k.c.)

Wyświetl tylko:

Wykonywanie praw podmiotowych chronione jest domniemaniem zgodności takiego zachowania podmiotu uprawnionego z zasadami współżycia społecznego. Obowiązek obalenia owego domniemania spoczywa na stronie, która z zaprzeczenia powyższej zgodności wywodzi skutki prawne (por. wyrok SN z dnia 22 listopada 2000 r., II CKN 1354/00 oraz w postanowienie SN z dnia 20 czerwca 2012 r., I CSK 590/11).

Postanowienie SO w łodzi z dnia 25 marca 2022 r., III Ca 159/21

Standard: 58579 (pełna treść orzeczenia)

Sądy OkręgowePrawo cywilne

Zasadą jest, że ten kto korzysta ze swego prawa postępuje zgodnie z jego społeczno-gospodarczym przeznaczeniem i zasadami współżycia społecznego.

Taki charakter klauzul generalnych zawartych w rozważanym przepisie nakazuje ostrożne korzystanie z instytucji nadużycia prawa podmiotowego jako podstawy oddalenia powództwa, a przede wszystkim wymaga wszechstronnego rozważenia okoliczności, aby w ten sposób nie doprowadzić do podważenia pewności obrotu prawnego.

 Postanowienie SN z dnia 5 marca 2021 r., IV CSKP 30/21

Standard: 54032 (pełna treść orzeczenia)

Sąd NajwyższyPrawo cywilne

Z istnienia domniemania, że korzystający z prawa podmiotowego postępuje zgodnie z zasadami współżycia społecznego, wysuwa się jako oczywisty wniosek, iż ciężar dowodu istnienia okoliczności faktycznych uzasadniających ten zarzut spoczywa na tym, kto ten zarzut podnosi (por. orzeczenie SN z dnia 7 grudnia 1965 r., III CR 278/65).

Wyrok SN z dnia 21 marca 2017 r., I CSK 440/15

Standard: 37637 (pełna treść orzeczenia)

Sąd NajwyższyPrawo cywilne

Korzystanie przez określoną osobę z przysługującego jej prawa podmiotowego objęte jest domniemaniem zgodności z zasadami współżycia społecznego, dlatego też domniemanie to musi zostać obalone poprzez wykazanie szczególnych , konkretnych okoliczności przemawiających za sprzecznością postępowania tej osoby z dobrymi obyczajami ( por. wyroki SN z dnia 26 lutego 2002 r., I CKN 305/01; z dnia 22 listopada 2000 r., II CKN 1354/00, czy z dnia 7 grudnia 1965 r., III CR 278/65).

Zgodnie z art. 6 k.c.- ciężar udowodnienia okoliczności uzasadniających tezę o nadużyciu spoczywa na stronie , która domaga się stosowania przez sąd art. 5 k.c. Na stronie tej ciąży więc wykazanie faktów, z których można wnosić o naruszeniu przez przeciwnika reguł wskazanych w art. 5 k.c.

Zasady współżycia społecznego to szczególne reguły postępowania w życiu społecznym , nie są to reguły prawne, w każdym razie uznaje się związek zasad współżycia społecznego z regułami moralnymi. Da wielu zasady współżycia społecznego są po prostu zasadami moralnymi ,słuszności , przy czym chodzi o normy regulujące stosunki międzyludzkie.

Wyrok SA w Szczecinie z dnia 18 maja 2016 r., I ACa 1202/15

Standard: 37639 (pełna treść orzeczenia)

Sądy ApelacyjnePrawo cywilne

Korzystanie przez określoną osobę z przysługującego jej prawa podmiotowego objęte jest domniemaniem zgodności z zasadami współżycia społecznego, dlatego też domniemanie to musi zostać obalone poprzez wykazanie szczególnych , konkretnych okoliczności przemawiających za sprzecznością postępowania tej osoby z dobrymi obyczajami (por. wyroki SN z dnia 26 lutego 2002 r., I CKN 305/01; z dnia 22 listopada 2000 r., II CKN 1354/00, czy z dnia 7 grudnia 1965 r., III CR 278/65).

Wynika stąd wniosek , że - zgodnie z art. 6 k.c.- ciężar udowodnienia okoliczności uzasadniających tezę o nadużyciu spoczywa na stronie , która domaga się stosowania przez sąd art. 5 k.c. Na stronie tej ciąży więc wykazanie faktów, z których można wnosić o naruszeniu przez przeciwnika reguł wskazanych w art. 5 k.c.

Wyrok SA w Szczecinie z dnia 18 maja 2016 r., I ACa 851/15

Standard: 17420 (pełna treść orzeczenia)

Sądy ApelacyjnePrawo cywilne

Domniemanie przemawia za tym, że ten, kto korzysta ze swego prawa, czyni to w sposób zgodny z zasadami współżycia społecznego. Dopiero istnienie szczególnych okoliczności może domniemanie to obalić i pozwolić na zakwalifikowanie określonego zachowania jako nadużycia prawa niezasługującego na poparcie z punktu widzenia zasad współżycia społecznego (por. wyrok SN z 23 sierpnia 2001 r., II CKN 103/99).

Wyrok SN z dnia 15 listopada 2006 r., I BP 12/06

Standard: 37641 (pełna treść orzeczenia)

Sąd NajwyższyPrawo cywilne

Serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystając z serwisu akceptujesz politykę prywatności i cookies.