Prawo bez barier technicznych, finansowych, kompetencyjnych

Wyrok z dnia 2003-05-06 sygn. III KK 118/03

Numer BOS: 2225903
Data orzeczenia: 2003-05-06
Rodzaj organu orzekającego: Sąd Najwyższy

Najważniejsze fragmenty orzeczenia w Standardach:

Sygn. akt III KK 118/03

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 6 maja 2003 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Ewa Gaberle (przewodniczący)

SSN Tomasz Grzegorczyk

SSN Jacek Kubiak (spr.)

Protokolant Katarzyna Głodowska

przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Waldemara Smardzewskiego

w sprawie J. M.

skazanego za przestępstwo określone w art. 270 § 1 kk

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk w dniu 6 maja 2003 r.

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego

(DSP VI […])

od wyroku Sądu Rejonowego w O.

z dnia 10 lutego 2000 r., sygn. akt II K […]

1. uznaje kasację za oczywiście zasadną;

2. uchyla zaskarżony wyrok i uniewinnia J. M. od dokonania zarzucanego mu czynu,

3. kosztami procesu w sprawie obciąża Skarb Państwa.

U Z A S A D N I E N I E

Sąd Rejonowy w O. wyrokiem z dnia 10 lutego 2000 r. sygn. akt II K […] uznał J. M. za winnego tego, że w dniu 8 marca 1999 r. w P., gmina P., woj. […], po uprzednim zamontowaniu w samochodzie marki […] tablic rejestracyjnych o nr […] przyporządkowanych innemu pojazdowi, użył je jako autentyczne podczas kontroli drogowej i za to na podstawie art. 270 § 1 kk wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat, oddaniem na ten czas pod dozór kuratora, a nadto orzekł karę grzywny (art. 71 § 1 kk) w wysokości 20 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na 20 zł.

Wyrok ten uprawomocnił się w I instancji.

W kasacji od tego wyroku wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego, skarżący zarzucił rażące naruszenie art. 270 § 1 kk polegające na bezpodstawnym uznaniu, że przypisany J. M. czyn wyczerpuje znamiona tego przepisu w sytuacji, gdy tablice rejestracyjne, którymi się posługiwał, nie były podrobione i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od dokonania zarzucanego mu czynu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest oczywiście zasadna.

Sąd Najwyższy wielokrotnie już stwierdzał w swych judykatach (zob. m.in. wyrok z 17 maja 2000 r., V KKN 143/2000, wyrok z 18 maja 2000 r., V KKN 80/2000, wyrok z 30 sierpnia 2000 r., V KKN 263/00), że posłużenie się dla oznaczenia używanego pojazdu autentycznymi tablicami rejestracyjnymi wydanymi dla oznaczenia innego pojazdu, nie stanowi ani przestępstwa określonego w art. 270 § 1 kk, ani też przewidzianego w art. 306 kk, gdyż sprawca zamienia tablice rejestracyjne, lecz ich nie podrabia, nie przerabia, nie

używa tak podrobionych lub przerobionych tablic. Tablice rejestracyjne nie są także, w rozumieniu art. 306 kk, znakami identyfikacyjnymi pojazdu na równi z numerami nadwozia, czy silnika. Analizowane zachowanie może stanowić co najwyżej wykroczenie określone w art. 94 § 2 kw bądź w art. 97 kw w związku z art. 71 ust. 2 Prawa o ruchu drogowym.

Z tych względów skazanie J. M. za przestępstwo było oczywiście niezasadne w rozumieniu art. 537 § 2 kpk i dlatego należało go uniewinnić od dokonania zarzucanego mu czynu.

Treść orzeczenia została pozyskana od organu orzekającego na podstawie dostępu do informacji publicznej.

Serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystając z serwisu akceptujesz politykę prywatności i cookies.