Wyrok z dnia 2003-05-06 sygn. III KK 118/03
Numer BOS: 2225903
Data orzeczenia: 2003-05-06
Rodzaj organu orzekającego: Sąd Najwyższy
Najważniejsze fragmenty orzeczenia w Standardach:
Sygn. akt III KK 118/03
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 maja 2003 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Ewa Gaberle (przewodniczący)
SSN Tomasz Grzegorczyk
SSN Jacek Kubiak (spr.)
Protokolant Katarzyna Głodowska
przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Waldemara Smardzewskiego
w sprawie J. M.
skazanego za przestępstwo określone w art. 270 § 1 kk
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 kpk w dniu 6 maja 2003 r.
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego
(DSP VI […])
od wyroku Sądu Rejonowego w O.
z dnia 10 lutego 2000 r., sygn. akt II K […]
1. uznaje kasację za oczywiście zasadną;
2. uchyla zaskarżony wyrok i uniewinnia J. M. od dokonania zarzucanego mu czynu,
3. kosztami procesu w sprawie obciąża Skarb Państwa.
U Z A S A D N I E N I E
Sąd Rejonowy w O. wyrokiem z dnia 10 lutego 2000 r. sygn. akt II K […] uznał J. M. za winnego tego, że w dniu 8 marca 1999 r. w P., gmina P., woj. […], po uprzednim zamontowaniu w samochodzie marki […] tablic rejestracyjnych o nr […] przyporządkowanych innemu pojazdowi, użył je jako autentyczne podczas kontroli drogowej i za to na podstawie art. 270 § 1 kk wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat, oddaniem na ten czas pod dozór kuratora, a nadto orzekł karę grzywny (art. 71 § 1 kk) w wysokości 20 stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na 20 zł.
Wyrok ten uprawomocnił się w I instancji.
W kasacji od tego wyroku wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego, skarżący zarzucił rażące naruszenie art. 270 § 1 kk polegające na bezpodstawnym uznaniu, że przypisany J. M. czyn wyczerpuje znamiona tego przepisu w sytuacji, gdy tablice rejestracyjne, którymi się posługiwał, nie były podrobione i wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od dokonania zarzucanego mu czynu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Kasacja jest oczywiście zasadna.
Sąd Najwyższy wielokrotnie już stwierdzał w swych judykatach (zob. m.in. wyrok z 17 maja 2000 r., V KKN 143/2000, wyrok z 18 maja 2000 r., V KKN 80/2000, wyrok z 30 sierpnia 2000 r., V KKN 263/00), że posłużenie się dla oznaczenia używanego pojazdu autentycznymi tablicami rejestracyjnymi wydanymi dla oznaczenia innego pojazdu, nie stanowi ani przestępstwa określonego w art. 270 § 1 kk, ani też przewidzianego w art. 306 kk, gdyż sprawca zamienia tablice rejestracyjne, lecz ich nie podrabia, nie przerabia, nie
używa tak podrobionych lub przerobionych tablic. Tablice rejestracyjne nie są także, w rozumieniu art. 306 kk, znakami identyfikacyjnymi pojazdu na równi z numerami nadwozia, czy silnika. Analizowane zachowanie może stanowić co najwyżej wykroczenie określone w art. 94 § 2 kw bądź w art. 97 kw w związku z art. 71 ust. 2 Prawa o ruchu drogowym.
Z tych względów skazanie J. M. za przestępstwo było oczywiście niezasadne w rozumieniu art. 537 § 2 kpk i dlatego należało go uniewinnić od dokonania zarzucanego mu czynu.
Treść orzeczenia została pozyskana od organu orzekającego na podstawie dostępu do informacji publicznej.