Prawo bez barier technicznych, finansowych, kompetencyjnych

Postanowienie z dnia 2022-07-13 sygn. V KK 267/22

Numer BOS: 2224721
Data orzeczenia: 2022-07-13
Rodzaj organu orzekającego: Sąd Najwyższy

Najważniejsze fragmenty orzeczenia w Standardach:

Sygn. akt V KK 267/22

POSTANOWIENIE

Dnia 13 lipca 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Błaszczyk

w sprawie P. S. – Ż.

skazanego z art. 148 § 1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 13 lipca 2022 r., w trybie art. 535 § 3 k.p.k.,

kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 17 stycznia 2022 r., sygn. akt II AKa […]
‎zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w W.

z dnia 2 lipca 2021 r., sygn. akt II K […],

p o s t a n o w i ł:

1. oddalić kasację jako oczywiście bezzasadną;

2. zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. L., Kancelaria Adwokacka w […], kwotę 732 (siedemset trzydzieści dwa) złote, w tym 23 % VAT, tytułem zwrotu kosztów udzielonej obrony z urzędu w postępowaniu kasacyjnym;

3. zwolnić skazanego z kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia 02 lipca 2021 r., sygn. akt II K […], P. S.-Ż. został uznany za winnego tego, że w dniu 11 grudnia 2020 r. w W., w mieszkaniu nr […] przy ul. C., działając z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia zadał P. G. cios nożem kuchennym w okolice podżebrową lewą, powodując ranę kłutą klatki piersiowej o długości kanału wkłucia ok. 25 cm penetrującą z uszkodzeniem jej przedniej ściany, żebra 6 i 7, przestrzeni międzyżebrowej, worka osierdziowego, prawej komory i prawego przedsionka serca oraz częściowo przegrody międzykomorowej, prawego uszka serca i segmentu podstawowego przyśrodkowego płata dolnego płuca prawego, krwiak obu jam opłucnowych w wyniku czego doszło do wykrwawienia oraz zgonu w/w, przy czym zarzucanego czynu dopuścił się w okresie 5 lat od odbycia w okresie od 05.01.2015 r. do 04.01.2016 r. kary 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 09 sierpnia 2012 r. w sprawie II K. […] za czyn z art. 157 § 2 k.k., tj. zbrodni z art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i wymierzono mu karę 25 lat pozbawienia wolności. Na podstawie art. 62 k.k. orzeczono wobec oskarżonego system terapeutyczny wykonania kary pozbawienia wolności.

W następstwie rozpoznania apelacji obrońcy oskarżonego wyrokiem z dnia 17 stycznia 2022 r., sygn. akt II AKa […], Sąd Apelacyjny w […] zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że obniżył wymierzoną oskarżonemu karę pozbawienia wolności do 15 lat i utrzymał go w mocy w pozostałej części.

Od wyroku Sądu Apelacyjnego złożono kasację sporządzoną przez jego obrońcę.

Autor skargi kasacyjnej zarzucił Sądowi Apelacyjnemu w […] rażące naruszenie prawa procesowego mające istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 192 § 2 k.p.k., 193 § 1 k.p.k. poprzez nie przesłuchanie na rozprawie odwoławczej świadka J. S.-Ż. w obecności psychologa i bezpodstawne oddalenie wniosku dowodowego zgłoszonego w apelacji obrońcy odnośnie dopuszczenia dowodu z opinii biegłego psychologa na okoliczność oceny, czy matka skazanego ma zdolność postrzegania, przechowywania, zapamiętywania i odtwarzania faktów i zdarzeń, czy nie ma zaburzonej pamięci z uwagi na bycie w dniu zdarzenia pod znacznym wpływem alkoholu, który mógł spowodować zmiany osobowości, w tym osłabioną zdolność do odpowiedzialności za własne czyny, czy wówczas świadek nie ma tendencji do kłamstwa, mataczenia i konfabulacji w składanych zeznaniach, mimo ewidentnych przesłanek wskazujących na potrzebę obecności psychologa w trakcie składania zeznań przez świadka i potrzebę przebadania świadka przez psychologa.

Skarżący wniósł o uchylenie wyroku Sądu Apelacyjnego w […] w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi II instancji do ponownego rozpoznania.

W pisemnej odpowiedzi na kasację Prokurator Rejonowy w W. wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja wywiedziona przez obrońcę skazanego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym, o jakim mowa w art. 535 § 3 k.p.k.

Na wstępie należy stwierdzić, że kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, a powody jej wniesienia określa przepis art. 523 k.p.k. Wzruszenie prawomocnego orzeczenia w jej drodze możliwe jest jedynie w wypadku stwierdzenia rażącego naruszenia prawa materialnego lub procesowego, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na treść orzeczenia.

W tym kontekście podkreślić należy, że postępowanie sądowe w rozważanej sprawie nie jest obarczone żadnymi uchybieniami określonymi w art. 439 k.p.k., jak również innymi, które należałoby zakwalifikować jako rażące naruszenie prawa mogące mieć wpływ na treść zaskarżonego kasacją wyroku. Lektura treści zarzutów kasacyjnych oraz ich rozwinięcia, zawartego w uzasadnieniu tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia, może rodzić wątpliwości co do tego, czy autor kasacji wystarczająco wnikliwie zapoznał się z motywacyjną częścią orzeczenia Sądu ad quem. Uwaga ta poczyniona jest głównie w kontekście zarzutów obrazy art. 433 § 2 k.p.k. oraz art. 457 § 3 k.p.k. Uzasadnienie skarżonego orzeczenia dowodzi, że Sąd Apelacyjny, zgodnie z art. 433 § 2 k.p.k., rozważył wszystkie zarzuty i wnioski sformułowane w środku odwoławczym. Nie ma również żadnych podstaw do twierdzenia, że doszło do obrazy art. 457 § 3 k.p.k. Przeciwnie, uzasadnienie Sądu odwoławczego wyczerpująco wyjaśnia czym kierował się ten Sąd wydając wyrok oraz dlaczego zarzuty i wnioski skargi etapowej uznał za niezasadne.

Kasacja, powielająca zarzuty zwykłego środka odwoławczego, stanowi jedynie próbę spowodowania dokonania przez Sąd Najwyższy, niedopuszczalnej przecież, ponownej kontroli instancyjnej i to tylko z tego powodu, że skarżący, nie akceptując stanowiska Sądu drugiej instancji, ponawia wyrażone już stanowisko procesowe.

Podzielić należy stanowisko prokuratora, iż tak sformułowane zarzuty kasacyjne stanowią zawoalowaną próbę uczynienia z postępowania kasacyjnego w istocie trzeciej merytorycznej instancji kontroli orzeczenia. Z tych względów nie mogły przynieść oczekiwanych przez obrońcę rezultatów na etapie postępowania uregulowanego przepisami zawartymi w Rozdziale 55 Kodeksu postępowania karnego.

Obrońca skazanego, nie zważając na argumenty Sądu Apelacyjnego, nadal wskazuje, na konieczność przesłuchania J. S. – Ż. w obecności psychologa. Dość przypomnieć, że na rozprawie w dniu 7 grudnia 2021 r. Sąd Apelacyjny w […] szczegółowo uzasadnił dlaczego oddalił wniosek dowodowy o przesłuchanie J. S. – Ż. w obecności psychologa. Powołując się na treść przepisu 192 § 2 k.p.k. wskazano, że w sprawie nie ujawniły się okoliczności przemawiające za zaistnieniem wątpliwości określonych w tym przepisie. Sam fakt, że świadek jest osobą nadużywają alkoholu nie stanowi wystarczającej podstawy do powzięcia wątpliwości, o których mowa w art. 192 § 2 k.p.k. (postanowienie SA - k. 715 - 716).

Podsumowując powyższe  rozważania stwierdzić należy, że kasacja jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia o bardzo rygorystycznych uwarunkowaniach formalnych co do rodzaju i konstrukcji zarzutów kasacyjnych. W żadnym razie nie jest wystarczającym do uwzględnienia kasacji oparcie się przez jej autora na prezentacji własnych ocen materiału dowodowego i własnych wniosków z tych ocen płynących, bez wykazania uchybień - i to rażących - w procedowaniu bądź rozumowaniu sądu odwoławczego, które w dodatku mogły mieć istotny wpływ na treść orzeczenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2017 r., III KK 265/17, baza orzeczeń Supremus).

Implikacją przedstawionych powyżej rozważań Sądu Najwyższego musiało być orzeczenie na posiedzeniu o oddaleniu w formule kwalifikowanej - jako oczywiście bezzasadnej, wniesionej w tej sprawie kasacji.

Rozstrzygnięto ponadto o opłacie na rzecz obrońcy z urzędu za czynności procesowe podjęte na rzecz P. S. – Ż. w toku postępowania kasacyjnego.

Zasadnym było zwolnienie skazanego z kosztów sądowych za postępowania kasacyjne.

Treść orzeczenia pochodzi z bazy orzeczeń SN.

Serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystając z serwisu akceptujesz politykę prywatności i cookies.