Postanowienie z dnia 2021-01-11 sygn. I UK 388/19
Numer BOS: 2221153
Data orzeczenia: 2021-01-11
Rodzaj organu orzekającego: Sąd Najwyższy
Najważniejsze fragmenty orzeczenia w Standardach:
Sygn. akt I UK 388/19
POSTANOWIENIE
Dnia 11 stycznia 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Katarzyna Gonera
w sprawie z odwołania C. w Ł.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych […] Oddziałowi w Ł.
z udziałem zainteresowanych: M. P., H. W., A. P., B. P., K. C., A. D., R. G., T. H., D. J., P. J. i S. K.
o ustalenie podlegania ubezpieczeniu,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 11 stycznia 2021 r.,
w związku ze skargą kasacyjną odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 26 kwietnia 2019 r., sygn. akt III AUa (...),
na podstawie art. 781 § 1 k.p.c. w związku z art. 200 k.p.c. przekazuje wniosek organu rentowego o nadanie klauzuli wykonalności:
(-) wyrokowi Sądu Okręgowego w Ł. z 8 maja 2018 r.,
(-) wyrokowi Sądu Apelacyjnego w (…) z 26 kwietnia 2019 r.,
(-) oraz postanowieniu Sądu Najwyższego z 1 grudnia 2020 r.
do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Ł. (zgodnie z właściwością).
UZASADNIENIE
Pełnomocnik pozwanego organu rentowego złożył w Sądzie Najwyższym „wniosek o nadanie orzeczeniom klauzuli wykonalności i doręczenie tytułu wykonawczego”. Wniósł o nadanie klauzuli wykonalności:
1.co do punktu 3. wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z 8 maja 2018 r., VIII U (…);
2.co do punktu 2. wyroku Sądu Apelacyjnego w (...) z 26 kwietnia 2019 r., III AUa (…);
3.co do punktu 2. postanowienia Sądu Najwyższego z 2 grudnia 2020 r., I UK 388/19,
oraz doręczenie tytułu wykonawczego.
Wszystkie te punkty obejmują rozstrzygnięcie o kosztach procesu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Najwyższy nie jest właściwy do rozpoznania tego wniosku.
Zgodnie z art. 781 § 1 k.p.c., tytułowi egzekucyjnemu pochodzącemu od sądu nadaje klauzulę wykonalności sąd pierwszej instancji, w którym sprawa się toczyła lub toczy; sąd drugiej instancji nadaje klauzulę wykonalności, dopóki akta sprawy znajdują się w tym sądzie, nie dotyczy to jednak Sądu Najwyższego.
Jak wynika z przytoczonego przepisu, Sąd Najwyższy nie jest sądem, który nadaje klauzulę wykonalności – nawet swoim własnym orzeczeniom (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 16 listopada 1994 r., I PO 12/94, OSNAPiUS 1995 nr 3, poz. 41). Sąd Najwyższy nie orzeka nigdy w postępowaniu o nadanie klauzuli wykonalności (art. 781 § 1 k.p.c.), zachowało więc aktualność postanowienie z 9 listopada 1994 r., III CZP 143/94 (OSNC 1995, nr 3, poz. 46), zgodnie z którym sądem właściwym do rozpoznania wniosku o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi Sądu Najwyższego jest sąd pierwszej instancji. Dotyczy to również postanowienia Sądu Najwyższego o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Sądem właściwym do nadania klauzuli wykonalności orzeczeniom sądu pierwszej i sądu drugiej instancji jest sąd pierwszej instancji, chyba że akta sprawy znajdują się w sądzie drugiej instancji, wtedy orzeka o tym sąd drugiej instancji. Sądem właściwym do nadania klauzuli wykonalności orzeczeniu Sądu Najwyższego jest również sąd pierwszej instancji.
W rozpoznawanej sprawie, zainicjowanej skargą kasacyjną od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w (...), należało uznać, że sądem właściwym do rozpoznania wniosku o nadanie klauzuli wykonalności wyrokom Sądu Okręgowego w Ł. i Sądu Apelacyjnego w (...) oraz postanowieniu Sądu Najwyższego jest Sąd Okręgowy w Ł. jako sąd pierwszej instancji.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy przekazał wniosek o nadanie klauzuli wykonalności Sądowi Okręgowemu w Ł., o czym orzekł jak w sentencji na podstawie art. 200 § 14 k.p.c. w związku z art. 781 § 1 k.p.c.
Treść orzeczenia pochodzi z bazy orzeczeń SN.