Prawo bez barier technicznych, finansowych, kompetencyjnych

Postanowienie z dnia 2007-12-19 sygn. IV KK 467/07

Numer BOS: 2193081
Data orzeczenia: 2007-12-19
Rodzaj organu orzekającego: Sąd Najwyższy

Najważniejsze fragmenty orzeczenia w Standardach:

Sygn. akt IV KK 467/07

Postanowienie z dnia 19 grudnia 2007 r.

Instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia (art. 532 k.p.k.) nie odnosi się do wyroku uniewinniającego.

Przewodniczący: sędzia SN A. Deptuła.

Sąd Najwyższy w sprawie Bogdana Z., uniewinnionego od popełnienia czynu z art. 107 § 1 k.k.s., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 grudnia 2007 r., wniosku Urzędu Celnego w K. o wstrzymanie wykonania orzeczenia

postanowił wniosek pozostawić bez rozpoznania.

Uzasadnienie

Wyrokiem Sądu Rejonowego w D. z dnia 2 lutego 2007 r. Bogdan Z. został uniewinniony od popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 107 § 1 k.k.s.

Wyrok ten zaskarżył Urząd Celny w K.

Sąd Okręgowy w K. wyrokiem z dnia 15 czerwca 2007 r. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację Urzędu Celnego za oczywiście bezzasadną.

Kasację wniósł Urząd Celny w K., który w osobnym piśmie - złożył wniosek "o wstrzymanie wykonania orzeczenia Sądu Rejonowego w D. z dnia 2 lutego 2007 r. zarządzającego zwrot 9 szt. automatów do gier wraz z kluczami do nich oraz pieniędzy z kwocie 362 zł PTHU «O.» w J. jako zbędnych do postępowania" (cytat z wniosku). Za zasadnością tego wniosku ma - zdaniem Urzędu Celnego - przemawiać "waga zarzutu zgłoszonego w skardze kasacyjnej tj. obraza przepisów prawa materialnego i fakt, że zarzut ten znajduje potwierdzenie w publikowanym orzecznictwie powołanym w treści skargi".

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

W razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji (art. 532 § 1 k.p.k.). Decyzja ta zapada w praktyce najczęściej na wniosek podmiotu wnoszącego kasację na korzyść oskarżonego, a jej racją jest wysoce prawdopodobne wydanie przez Sąd Najwyższy w wyniku rozpoznania kasacji orzeczenia, w świetle którego wykonywanie orzeczenia byłaby oczywiście niesłuszne. Wszelako, możliwość wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania orzeczenia na podstawie przepisu art. 532 § 1 k.p.k. nie jest zawężona jedynie do sytuacji wniesienia kasacji na korzyść oskarżonego, jest więc niezależnie od kierunku wniesionej skargi. W postępowaniu kasacyjnym ze względu na treść art. 518 k.p.k. może wystąpić sytuacja, w której zajdzie konieczność odwrócenia kierunku kasacji w sposób wskazany w art. 434 § 2 k.p.k., a to może rodzić potrzebę uczynienia użytku z przepisu art. 532 § 1 k.p.k.

Uwagi powyższe poczynione zostały jedynie dla generalnego wyjaśnienia reguł, jakie obowiązują przy stosowaniu instytucji wstrzymania przez Sąd Najwyższy wykonania orzeczenia w postępowaniu kasacyjnym. Nie w nich jednak tkwi decyzja uznająca wniosek Urzędu Celnego w K. za niedopuszczalny z oczywistą konsekwencją procesową wynikającą z tego faktu.

Praworządny system prawny zmierza do nadania orzeczeniom sądowym kończącym rozpoznanie sprawy w postępowaniu karnym dużej trwałości, a przez to stabilizację stosunków prawnych na gruncie kończących już postępowanie sądowe decyzji sądów. Trwałość tę zapewnia prawomocność orzeczenia wydanego w zwykłym (dwuinstancyjnym) postępowaniu. Prawomocność - to sytuacja prawna charakteryzująca się niepodważalnością decyzji procesowej. Stąd też, w nauce prawa procesowego stwierdza się, że prawomocna decyzja niezawisłego sądu ma moc normy prawnej (vide T. Grzegorczyk, J. Tylman: Polskie Postępowanie Karne, Warszawa 1999, s. 178; S. Waltoś: Proces karny - Zarys systemu, Warszawa 2001, s. 62). W wypadku prawomocnego wyroku uniewinniającego, a więc stwierdzającego, że osoba oskarżona nie popełniła zarzucanego jej przestępstwa, owa moc takiego orzeczenia jako normy prawnej, ulega wręcz spotęgowaniu, obejmując wszystkie rozstrzygnięcia objęte takim wyrokiem, a więc także dotyczące rzeczy zatrzymanych, uznanych przez sąd orzekający za zbędne dla postępowania karnego. Oznacza to brak zezwolenia na utrzymywanie jakiejkolwiek dolegliwości związanej z postawionym zarzutem popełnienia czynu zabronionego.

Podsumowując, należy stwierdzić, że w sytuacji procesowej jaka wystąpiła w tej sprawie wniosek Urzędu Celnego o wstrzymanie wykonania orzeczenia jest niedopuszczalny i jako taki właśnie musiał być pozostawiony bez rozpoznania.

OSNKW 2008 r., Nr 2, poz. 17

Treść orzeczenia pochodzi z Urzędowego Zbioru Orzeczeń SN

Serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystając z serwisu akceptujesz politykę prywatności i cookies.