Uchwała z dnia 1975-09-25 sygn. VI KZP 24/75
Numer BOS: 2191125
Data orzeczenia: 1975-09-25
Rodzaj organu orzekającego: Sąd Najwyższy
Najważniejsze fragmenty orzeczenia w Standardach:
Sygn. akt VI KZP 24/75
Uchwała z dnia 25 września 1975 r.
Właściciel warsztatu, który powierzonego mu do naprawy pojazdu mechanicznego użył do celów osobistych wbrew woli właściciela, nie odpowiada za ten czyn na podstawie art. 214 § 1 k.k.
Przewodniczący: sędzia R. Młynkiewicz. Sędziowie: A. Hapon, A. Żylewicz (sprawozdawca).
Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Guzkiewicz.
Sąd Najwyższy w sprawie Zbigniewa W., oskarżonego z art. 214 § 1 k.k. i art. 205 § 1 k.k., po rozpoznaniu przekazanego na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Katowicach postanowieniem z dnia 19 maja 1975 r. wymagającego zasadniczej wykładni ustawy zagadnienia prawnego:
"Czy właściciel warsztatu naprawczego, który przyjętego do naprawy nadwozia pojazdu mechanicznego użył do osobistego celu wbrew zgodzie i woli właściciela, odpowiada za ten czyn na podstawie art. 214 § 1 k.k.?"
i po wysłuchaniu wniosku prokuratora
uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.
Uzasadnienie
Przestępstwo określone w art. 214 § 1 k.k. różni się od przestępstwa kradzieży pojazdu mechanicznego, kwalifikowanego na podstawie ogólnego przepisu o kradzieży - art. 203 k.k., celem działania sprawcy. W pierwszym wypadku działanie sprawcy ma na celu krótkotrwałe użycie pojazdu, w drugim jego przywłaszczenie. Pojęcie "zaboru" w obydwu wymienionych przepisach ma identyczną treść i oznacza wyjęcie przez sprawcę mienia ruchomego z władztwa posiadacza (właściciela) i objęcie go we własne władanie.
W wypadku, którego dotyczy pytanie, właściciel pojazdu sam wyzbył się władania nim, przekazując pojazd właścicielowi warsztatu w jego władanie w celu dokonania naprawy, która bez tego przekazania nie byłaby możliwa. Mając więc pojazd w swoim władaniu, właściciel warsztatu używając go do celów osobistych wbrew woli właściciela nie dokonuje zaboru, lecz jedynie używa pojazdu samowolnie w rozumieniu art. 127 k.w.
OSNKW 1975 r., Nr 10-11, poz. 140
Treść orzeczenia pochodzi z Urzędowego Zbioru Orzeczeń SN