Prawo bez barier technicznych, finansowych, kompetencyjnych

Uchwała z dnia 1980-05-30 sygn. VI KZP 6/80

Numer BOS: 2146095
Data orzeczenia: 1980-05-30
Rodzaj organu orzekającego: Sąd Najwyższy

Najważniejsze fragmenty orzeczenia w Standardach:

Sygn. akt VI KZP 6/80

Uchwała z dnia 30 maja 1980 r.

Kierownik lub sprzedawca uspołecznionego przedsiębiorstwa handlu detalicznego, który ukrywa przed nabywcą towar przeznaczony do sprzedaży lub umyślnie bez uzasadnionej przyczyny odmawia sprzedaży takiego towaru, odpowiada za wykroczenie określone w art. 135 k.w.

Przewodniczący: sędzia S. Fornalik. Sędziowie: S. Godlewski (sprawozdawca), W Żebrowski.

Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Kabat.

 Sąd Najwyższy w sprawie Krystyny K., oskarżonej z art. 246 § 2 k.k., po rozpoznaniu przekazanego na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Ł. - postanowieniem z dnia 8 lutego 1980 r. - zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:

"Czy kierownik uspołecznionego przedsiębiorstwa handlu detalicznego, który umyślnie ukrywa przed nabywcą towar przeznaczony do sprzedaży lub umyślnie bez uzasadnionej przyczyny odmawia sprzedaży takiego towaru, ponosi - w zależności od okoliczności (np. ilości ukrytego towaru) - odpowiedzialność na podstawie art. 246 k.k., czy tylko na podstawie art. 135 k.w.?

uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.

 Uzasadnienie 

Kodeks karny z 1969 r. nie zawiera przepisu przewidującego odpowiedzialność karną osoby, która - zajmując się sprzedażą towarów w przedsiębiorstwie handlu detalicznego - ukrywa przed nabywcą towar przeznaczony do sprzedaży lub umyślnie bez uzasadnionej przyczyny odmawia sprzedaży takiego towaru. Odpowiedzialność karną za taki czyn przewidywał art. 12 ustawy z dnia 13 lipca 1957 r. o zwalczaniu spekulacji i ochronie interesów nabywców oraz producentów rolnych w obrocie handlowym (Dz. U. Nr 39, poz. 171), który obecnie nie obowiązuje.

W uzasadnieniu do projektu kodeksu karnego wskazano przyczyny pominięcia w nim czynu określonego w art. 12 wspomnianej ustawy z dnia 13 lipca 1957 r., a mianowicie Komisja Kodyfikacyjna wyraziła pogląd, że niektóre czyny przewidziane w wymienionej ustawie, a m.in. w art. 12 zostaną przekształcone w wykroczenia (por. s. 153 uzasadnienia do Projektu kodeksu karnego, Wydawnictwo Prawnicze 1968). Postulat ten zrealizował kodeks wykroczeń z 1971 r., który uchylił tę ustawę (por. art. IV pkt 4 przep. wprow. k.w.), a w rozważanym zakresie, zamiast art. 12 cytowanej ustawy przewidującego odpowiedzialność za występek zagrożony karą do 2 lat aresztu, wprowadził art. 135, określający wykroczenie zagrożone karą grzywny.

Uwzględniając kierunek dokonanych zmian ustawowych, a także powołany wyżej fragment uzasadnienia projektu kodeksu karnego, należy dojść do wniosku, że ich celem było ukształtowanie odpowiedzialności sprawcy czynu opisanego w pytaniu Sądu Wojewódzkiego wyłącznie w ramach wykroczenia określonego w art. 135 k.w. i jednocześnie wyłączenie możliwości uznania takiego zachowania, niezależnie od jego rozmiarów i funkcji sprzedawcy w przedsiębiorstwie handlu detalicznego, za wyczerpujące ustawową istotę czynu kwalifikowanego jako przestępstwo.

 OSNKW 1980 r., Nr 7, poz. 58

Treść orzeczenia pochodzi z Urzędowego Zbioru Orzeczeń SN

Serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystając z serwisu akceptujesz politykę prywatności i cookies.