Postanowienie z dnia 1983-02-21 sygn. II CZ 7/83
Numer BOS: 2135943
Data orzeczenia: 1983-02-21
Rodzaj organu orzekającego: Sąd Najwyższy
Najważniejsze fragmenty orzeczenia w Standardach:
Sygn. akt II CZ 7/83
Postanowienie z dnia 21 lutego 1983 r.
Nie uzasadnia właściwości przemiennej sądu (art. 34 k.p.c.) wytoczenie pozwu o zwrot świadczenia po odstąpieniu przez kupującego od umowy sprzedaży na podstawie rękojmi za wady (art. 560 § 1 i 2 k.c.).
Przewodniczący: sędzia SN R. Czarnecki. Sędziowie SN: B. Bladowski (sprawozdawca), M. Zakrzewska.
Sąd Najwyższy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Mieczysława K. przeciwko Przedsiębiorstwu Handlu Zagranicznego Przemysłu Motoryzacyjnego "Pol-Mot" w W. o wydanie dewiz na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Poznaniu z dnia 30 października 1982 r.
oddalił zażalenie i pozostawił rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego orzeczeniu kończącemu postępowanie w sprawie.
Uzasadnienie
Powód twierdząc, że jako kupujący odstąpił od zawartej z pozwanym w W. umowy sprzedaży samochodu osobowego, dochodzi w sprawie niniejszej zwrotu ceny, a wnosząc pozew do Sądu Wojewódzkiego w Poznaniu, powołał się na to, że jest to sąd miejsca wykonania umowy stron, tj. wydania powodowi przez pozwanego samochodu.
Pozwany, wnosząc o oddalenie powództwa, zgłosił zarzut niewłaściwości miejscowej Sądu Wojewódzkiego w Poznaniu, przy czym jego zdaniem właściwy jest sąd w Warszawie, gdzie znajduje się siedziba pozwanego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W związku z kilkoma rodzajami powództw, których dotyczy przepis art. 34 k.p.c. o miejscowej właściwości przemiennej, rozważania stron i Sądu Wojewódzkiego zasadnie skupiły się na powstałej wątpliwości, czy jest to pozew o wykonanie zawartej przez strony umowy sprzedaży. Na tak wysunięte pytanie udzielona została trafnie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia odpowiedź przecząca.
Charakter wykonania umowy ma także zwrot dokonanych świadczeń, jeżeli opiera się on przykładowo na umowie o odstąpieniu od umowy; tymczasem roszczenie pozwu opiera się na jednostronnym oświadczeniu powoda, jako kupującego, o odstąpieniu od zawartej przez strony umowy sprzedaży, przy czym skuteczność tego odstąpienia podlegać będzie ocenie sądu; powód wywodzi to swoje roszczenie z przepisów o rękojmi za wady (art. 560 § 1 k.c.), która jest szczególnym rodzajem odpowiedzialności sprzedawcy za nienależyte wykonanie umowy, a podstawa ta stwarza dla kupującego specjalne roszczenie, które nie zbiega się z roszczeniami z tytułu niewykonania zobowiązania (art. 471 k.c.), gdyż zobowiązanie to w sytuacji, gdy według twierdzeń pozwu wady samochodu wystąpiły po jego odbiorze przez powoda, w istocie już wygasło. Odpowiedzialność sprzedawcy oparta na rękojmi za wady wynika wprawdzie z samego prawa, może być jednak w pewnym zakresie określona umową stron, i tylko w takim wypadku, gdy pozew dotyczy niewykonania lub nienależytego wykonania takiej następczej umowy, m.in. w zakresie zwrotu dokonanych świadczeń, o czym już wyżej wspomniano, może on zostać wytoczony również przed sąd miejsca wykonania umowy.
Ponieważ w sprawie niniejszej nie zachodzą wymienione ostatnio przesłanki do zastosowania art. 34 k.p.c., uzasadniona jest ogólna właściwość miejscowa sądu w sprawie niniejszej według art. 30 k.p.c.
Z powyższych względów i na podstawie art. 387 w związku z art. 397 § 2 k.p.c. należało zażalenie oddalić, o kosztach postępowania zażaleniowego postanawiając w myśl art. 108 § 1 k.p.c.
OSNC 1983 r., Nr 11, poz. 178
Treść orzeczenia pochodzi z Urzędowego Zbioru Orzeczeń SN