Prawo bez barier technicznych, finansowych, kompetencyjnych

Postanowienie z dnia 2008-09-16 sygn. SNO 29/08

Numer BOS: 20153
Data orzeczenia: 2008-09-16
Rodzaj organu orzekającego: Sąd Najwyższy
Sędziowie: Andrzej Siuchniński SSN (autor uzasadnienia, przewodniczący, sprawozdawca), Barbara Myszka SSN, Grzegorz Misiurek SSN

Najważniejsze fragmenty orzeczenia w Standardach:

Zobacz także: Uchwała

Sygn. akt SNO 29/08

POSTANOWIENIE

z dnia 16 września 2008 r. 

Przewodniczący: sędzia SN Andrzej Siuchniński (sprawozdawca).
Sędziowie SN: Barbara Myszka, Grzegorz Misiurek.

S ą d N a j w y ż s z y - S ą d D y s c y p l i n a r n y w sprawie sędziego
Sądu Rejonowego po rozpoznaniu w dniu 16 września 2008 r. wniosków z dnia 6 maja
2008 r. i z dnia 18 lipca 2008 r. sędziego Sądu Rejonowego o zwrot kosztów przejazdu
na posiedzenia Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego w dniu 9 kwietnia 2008 r.
oraz 10 lipca 2008 r.

p o s t a n o w i ł : w n i o s k ó w  n i e  u w z g l ę d n i ć .

U z a s a d n i e n i e

Sędzia Sądu Rejonowego, powołując się na treść art. 619 § 1 k.p.k. w zw. z art.
618 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 133 u.s.p. wniósł o zwrot kosztów przejazdu na
posiedzenia Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego w dniu 9 kwietnia 2008 r.
oraz 10 lipca 2008 r.

Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Bezsprzecznie, zgodnie z treścią art. 133 u.s.p., koszty postępowania
dyscyplinarnego ponosi Skarb Państwa. Zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie
przyjmuje się, że z treści tego przepisu wynika jedynie zasada wyłączająca możliwość
obciążenia skazanego sędziego kosztami postępowania dyscyplinarnego
[postanowienie Sądu Najwyższego – Sądu Dyscyplinarnego z dnia 7 maja 2008 r.,
SNO 44/08, niepubl.; T.Ereciński, J. Gudowski, J. Iwulski (red.): Komentarz do Prawa
o ustroju sądów powszechnych i ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa, Lexis Nexis
2002, s. 392]. Natomiast przepis ten nie stwarza uprawnienia sędziego do żądania
pokrycia przez Skarb Państwa wydatków poniesionych przez niego w toku
postępowania dyscyplinarnego (w tym także w postępowaniu w przedmiocie
zawieszenia sędziego w czynnościach służbowych). Wyjątkiem jest sytuacja, gdy
sędzia zostaje uniewinniony od popełnienia zarzucanego mu przewinienia
dyscyplinarnego lub gdy postępowanie dyscyplinarne zostaje umorzone. W takim
przypadku do kosztów postępowania dyscyplinarnego ponoszonych przez Skarb
Państwa należy zaliczyć uzasadnione wydatki sędziego, jakie poniósł on dla
koniecznego w nim uczestnictwa (m.in. koszty dojazdów).

Odnosząc się natomiast do kwestii tego, jakie wydatki wykłada tymczasowo
Skarb Państwa w toku postępowania dyscyplinarnego, to stwierdzić trzeba, że z całą
pewnością do wydatków takich nie należą koszty dojazdów obwinionego sędziego na
posiedzenia sądu dyscyplinarnego. Na mocy odpowiedniego stosowania w
postępowaniu dyscyplinarnym art. 618 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 619 § 1 k.p.k.
wydatki Skarbu Państwa wykładane tymczasowo obejmują w szczególności wypłaty
dokonane z tytułu przejazdów sędziów, prokuratorów i innych osób z powodu
czynności postępowania. Nie można zaakceptować poglądu wnioskodawcy, że sędzia
skarżący uchwałę o zawieszeniu w czynnościach służbowych jest „inną osobą”, o
której mowa w powołanym powyżej przepisie, a w związku z tym, żeby Skarb
Państwa był zobowiązany do tymczasowego nawet ponoszenia kosztów dojazdu
skarżącego na posiedzenia sądu dyscyplinarnego.
Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny orzekł, jak w
postanowieniu.

Treść orzeczenia pochodzi z bazy SAOS (www.saos.org.pl).

Serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystając z serwisu akceptujesz politykę prywatności i cookies.