Postanowienie z dnia 2014-07-03 sygn. VIII Gz 95/14
Numer BOS: 130622
Data orzeczenia: 2014-07-03
Rodzaj organu orzekającego: Sąd powszechny
Sędziowie: Elżbieta Kala , Wiesław Łukaszewski
Najważniejsze fragmenty orzeczenia w Standardach:
Sygn. akt VIII Gz 95/14
POSTANOWIENIE
B., Dnia 3 lipca 2014 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy, VIII Wydział Gospodarczy w składzie: Przewodniczący SSO Barbara Jamiołkowska
Sędzia SO Elżbieta Kala
Sędzia SR delegowany W. Ł. - sprawozdawca
po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2014 r. w Bydgoszczy
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa Syndyka masy upadłości (...) S.A. w upadłości likwidacyjnej
przeciwko pozwanemu A. J.
o zapłatę
na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 26 marca 2014 r., sygn. akt VIII GC 2117/13
postanawia: oddalić zażalenie
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Bydgoszczy stwierdził swoją niewłaściwość i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu Szczecin - Centrum w Szczecinie. W uzasadnieniu jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał przepis art. 298 ksh, z którego wynika, że powództwo o odszkodowanie przeciwko członkom organów spółki oraz likwidatorom wytacza się według miejsca siedziby spółki, której dotyczyło roszczenie i dlatego na mocy powołanego przepisu oraz art. 200 § 1 kpc orzekł jak w sentencji zaskarżonego postanowienia.
Powód pismem z dnia 7 kwietnia 2014 r. wniósł zażalenie na powołane wyżej postanowienie, zaskarżył je w całości, zarzucił naruszenie przepisu art. 298 ksh oraz wniósł o jego uchylenie i zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu. Jego zdaniem orzecznictwo powołane przez Sąd I instancji zostało wydane jeszcze w czasach obowiązywania kodeksu handlowego i nie sposób jego odnieść do obowiązującej ustawy. Zarzucił, że nie znalazło ono poparcia w doktrynie oraz orzecznictwie. Powołał się na różne komentarze do art. 298 ksh, z których wywodził, że reguluje on kwestie dochodzenia roszczeń odszkodowawczych jedynie wobec osób, które aktualnie sprawują funkcję w zarządzie spółki. Natomiast pozwany zaprzestał pełnienia funkcji. Powołał się ponadto na orzeczenie Sądu Apelacyjnego w Krakowie w postanowieniu z dnia 18 kwietnia 2013 r., I ACz 627/13, który uznał, że odszkodowawczy charakter roszczeń z art. 299 ksh budzi kontrowersje i dlatego stwierdził, iż sądem właściwym do rozpoznania tych spraw jest sąd miejsca zamieszkania pozwanego - art. 27 § 1 kpc.
Sąd Okręgowy zważył, że:
Wobec występujących początkowo w judykaturze Sądu Najwyższego istotnych rozbieżności co do gwarancyjnego (zobacz m. in. wyroki SN z dnia 6 czerwca 1997 r., III CKN 65/97 i z dnia 18 kwietnia 2007 r., V CSK 55/07), a z drugiej strony odszkodowawczego charakteru odpowiedzialności z art. 299 ksh zagadnienie to rozstrzygnął Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 7 listopada 2008 r. sygn. akt III
CZP 72/08 przyjmując, że do roszczeń wierzycieli spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przeciwko członkom jej zarządu (art. 299 ksh) mają zastosowanie przepisy o przedawnieniu roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym. Pomimo, iż uchwale tej nie nadano mocy zasady prawnej, pod wpływem wszechstronnej argumentacji, od chwili jej podjęcia, utrzymuje się w orzecznictwie Sądu Najwyższego jednolity pogląd o odszkodowawczym charakterze odpowiedzialności członków zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na podstawie art. 299 ksh (tak m. in, postanowienie SN z 8 grudnia 2008 r., III CZP 112/08, wyrok z 17 marca 2010 r., II CSK 506/09, wyrok SN z 12 kwietnia 2012 r., II CSK 390/11, wyrok SN z 25 kwietnia 2012 r., II CSK 410/11 i wyrok S.A. w Warszawie z 25 czerwca 2013 r., VI ACa 1193/12).
Wobec powyższego powołany w zażaleniu pogląd Sądu Apelacyjnego w Krakowie należy uznać za odosobniony w orzecznictwie sądów powszechnych. Tak samo Sąd Okręgowy nie podziela stanowiska komentatorów cytowanych w zażaleniu bowiem przepis art. 299 ksh nie czyni różnicy pomiędzy członkami zarządu spółki, którzy aktualnie pełnią tą funkcję oraz tymi, którzy zaprzestali ją pełnić. Powołana w zażaleniu argumentacja nie ma zatem oparcia w treści przepisu i uznać ją należy za dowolną.
W konsekwencji słusznie Sąd I instancji ustalił na podstawie art. 298 ksh i art. 200 § 1 kpc, że wyłącznie właściwym do rozpoznania przedmiotowej sprawy jest Sąd w Szczecinie, gdzie mieści się siedziba spółki, w której funkcję w zarządzie pełnił pozwany.
Mając powyższe na uwadze zażalenie podległo oddaleniu jako bezzasadne na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc
Treść orzeczenia pochodzi z bazy SAOS (www.saos.org.pl).