Zażalenie na postanowienie o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego (art. 394[1a] § 1 pkt 10 k.p.c.)
Zażalenie poziome do innego składu sądu pierwszej instancji (art. 394[1a] k.p.c.) Rozstrzygnięcie o wyłączeniu sędziego (art. 52 k.p.c.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Postanowienie o odmowie wyłączenia sędziego, zgodnie z art. 394[1a] § 1 pkt 10 k.p.c., podlega samodzielnej kontroli zażaleniowej. Ustawodawca dąży w ten sposób do tego, aby definitywne rozstrzygnięcie co do przyczyn mogących uzasadniać wyłączenie sędziego, a tym samym ewentualne odsunięcie od rozpoznania sprawy sędziego, którego bezstronność może budzić uzasadnioną wątpliwość, nastąpiło możliwie w jak najwcześniejszej fazie postępowania (por. także art. 50 § 2 k.p.c.), w każdym zaś razie przed wydaniem orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (art. 50 § 3 k.p.c.).
Jeżeli zażalenie nie zostanie wniesione, postanowienie o odmowie wyłączenia sędziego staje się prawomocne formalnie (art. 363 § 1 k.p.c.), a przesądzona nim materia pozostaje poza kognicją sądu drugiej instancji rozpoznającego apelację. Ocenę tę a fortiori należy odnieść do sytuacji, w której strona skorzystała z możliwości wniesienia zażalenia, które zostało oddalone
Uchwała SN z dnia 13 maja 2022 r., III CZP 83/22
Standard: 63158 (pełna treść orzeczenia)
Na postanowienie sądu powszechnego jako sądu pierwszej instancji, oddalające wniosek o wyłączenie arbitra, przysługuje zażalenie.
Uchwała SN z dnia 8 września 2011 r., III CZP 41/11
Standard: 53239 (pełna treść orzeczenia)
Standard: 48661