Wniosek o nakazanie dłużnikowi wyjawienia majątku a przerwa biegu przedawnienia
Przerwa biegu przedawnienia wywołana czynnościami po wydaniu wyroku (klauzula, egzekucja) Wyjawienie majątku (art. 913 k.p.c.)
Samo wyjawienie majątku nie ma charakteru czynności powodującej przerwanie biegu przedawnienia w rozumieniu art. 123 § 1 pkt. 1 k.p.c., gdyż jak się przyjmuje, jest to tylko pomocniczy sposób egzekucji polegający na tym, że dłużnik na polecenie sądu składa wykaz wszystkich części składowych swego majątku, a prawdziwość i zupełność tego wykazu stwierdza przyrzeczeniem (obie te czynności nierozdzielnie składają się na wyjawienie majątku).
Wyrok SA w Łodzi z dnia 12 października 2018 r., I ACa 1615/17
Standard: 58352 (pełna treść orzeczenia)
Złożenie wniosku o nakazanie dłużnikowi wyjawienia majątku (art. 913 i nast. k.p.c.) nie przerywa biegu przedawnienia roszczenia stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem sądu.
Wyjawienie majątku, jako pomocniczy środek egzekucji pozwalający jedynie uzyskać od dłużnika informacje o jego stanie majątkowym, nie jest ani niezbędne do osiągnięcia celu w postaci zaspokojenia roszczenia, ani nie może do tego doprowadzić, gdyż w tym wypadku konieczne jest wystąpienie z wnioskiem o wszczęcie egzekucji.
Przy uwzględnieniu, że funkcję podobną do wyjawienia majątku pełnią w postępowaniu egzekucyjnym – niejednokrotnie bardziej efektywnie – czynności przewidziane w art. 761, 797[1] i 801 k.p.c., a nie może być wątpliwości, że ich podjęcie nie powoduje skutku unormowanego w art. 123 § 1 pkt 1 k.c., należało orzec, jak na wstępie.
Uchwała SN z dnia 19 listopada 2010 r., III CZP 92/10
Standard: 15132 (pełna treść orzeczenia)