Dowód przeciwko osnowie lub ponad osnowę dokumentu
Dowód przeciwko osnowie lub ponad osnowę dokumentu w formie szczególnej pod rygorem nieważności (art. 247 k.p.c.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Dowodem przeciwko osnowie dokumentu jest ten, który zmierza do wykazania oświadczeń woli sprzecznych z treścią dokumentu (por. wyrok SN z dnia 18 lipca 1997 roku, II CKN 215/97).
Dowód ponad osnowę dokumentu służy wykazaniu niekompletności dokumentu, co do złożonego, aczkolwiek nieujętego w dokumencie innego oświadczenia.
Przeprowadzenie takich dowodów jest dopuszczalne gdy nie doprowadzi to do obejścia przepisów o formie zastrzeżonej pod rygorem nieważności i sąd uzna to za konieczne – obie te przesłanki muszą zachodzić kumulatywnie.
Wyrok SA w Lublinie z dnia 5 sierpnia 2024 r., I ACa 582/24
Standard: 83570 (pełna treść orzeczenia)
Artykuł 247 k.p.c. ma zastosowanie także w przypadkach umownego zastrzeżenia formy pisemnej pod rygorem nieważności.
Wyrok SA w Poznaniu z dnia 5 lutego 2020 r., I AGa 65/19
Standard: 83600 (pełna treść orzeczenia)
Standard: 5598
Standard: 83587
Standard: 52104
Standard: 12090