Zasady współżycia w postępowaniu rejestrowym
Kognicja sądu rejestrowego (art. 23 u.k.r.s.)
Przepis art. 5 k.c., jako zamieszczony w ustawie regulującej stosunki cywilnoprawne między osobami fizycznymi i osobami prawnymi (art. 1 k.c.), może mieć co do zasady zastosowanie w odniesieniu do oceny wykonywania prawa podmiotowego. Ocena taka może dotyczyć jedynie sposobu wykorzystywania przez dany podmiot przysługujących mu uprawnień materialnoprawnych, a nie prawnoprocesowych (por. postanowienie SN z dnia 14 marca 2000 r., II CKN 483/00).
Vharakter postępowania rejestrowanego, uregulowanego w ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 687 ze zm. - dalej - ustawa o KRS), a także cechy Rejestrowi temu przypisane w powołanej ustawie, takie jak jego jawność i wiarygodność zawartych w nim danych, wreszcie funkcje i zadania Rejestru w sferze publicznej, przede wszystkim jako źródła ważnych informacji w obrocie prawnym, służących przejrzystości i pewności obrotu gospodarczego (por. uchwała SN z dnia 20 stycznia 2010 r., III CZP 122/09), wyłączają możliwość stosowania w postępowaniu rejestrowym art. 5 k.c. uznać należy za wyłączoną.
Postanowienie SN z dnia 28 marca 2017 r., II CSK 488/16
Standard: 12902 (pełna treść orzeczenia)