Kontakty dziecka z domniemanym ojcem w sprawie o ustalenie ojcostwa w trybie zabezpieczenia i w wyroku końcowym
Prawo i obowiązek utrzymywania kontaktów (art. 113 k.r.o.)
Zgodzić się przy tym należy w całości ze stanowiskiem Sądu Rejonowego, że w sprawie o ustalenie ojcostwa i alimenty Sąd nie może orzekać o kontaktach z dzieckiem, ani dokonać ich zabezpieczenia, a zatem wniosek pozwanego w tym zakresie jest chybiony. Treść art. 93 § 2 k.r.o. wyraźnie określa, jakie rozstrzygnięcia mogą znaleźć się w wyroku ustalającym ojcostwo, a mianowicie te dotyczące zawieszenia, ograniczenia lub pozbawienia władzy rodzicielskiej.
Artykuły 107 i 109-111 k.r.o stosuje się jedynie odpowiednio, co oznacza, że stosuje się je w tym zakresie w jakim doprecyzowują one przesłanki orzeczenia o zawieszeniu, ograniczeniu lub pozbawieniu władzy rodzicielskiej. Jak wiadomo, kontakty z dzieckiem nie stanowią elementu władzy rodzicielskiej, a zatem nie można dokonać interpretacji rozszerzającej przepisu art. 93 § 2 k.r.o w ten sposób, że przepis art. 107 k.r.o wprowadza do wyroku nowy element, jakim są kontakty z dzieckiem. Gdyby ustawodawca chciał, aby postępowanie o ustalenie pochodzenia dziecka rozstrzygało również tą kwestię, zawarłby taką informację w treści art. 93 § 2 k.r.o. Dodać do tego należy, że przepis art. 107 k.r.o. został zmieniony ustawą z dnia 25.06.2015r. w ten sposób, że dodano do niego w § 2 możliwość orzeczenia o kontaktach, której wcześniej tam nie było. Tym bardziej zatem przepis art. 93 § 2 k.r.o w brzmieniu obowiązującym wcześniej i obecnie w niezmienionej postaci nie zmierzał do takiego uregulowania treści wyroku ustalającego pochodzenie dziecka, aby można w nim było orzekać również co do kontaktów z dzieckiem. Orzecznictwo i doktryna pozostają w swych poglądach zgodne i konsekwentne od lat.
Postanowienie SO w Olsztynie z dnia 19 grudnia 2017 r., VI RCz 207/17
Standard: 11765
W zakresie wniosku o zabezpieczenie kontaktów z dzieckiem w sprawie o ustalenie ojcostwa, należy wskazać, że wniosek w tym zakresie wykracza poza zakres kognicji sądu w niniejszej sprawie. Przepis art. 93 par. 2 k.r.o. wprawdzie stanowi, że sąd może orzec o zawieszeniu, ograniczeniu lub pozbawieniu władzy rodzicielskiej, ale czyni to tylko, jeśli dobro dziecka tego wymaga, a nadto - w świetle nie budzącego w orzecznictwie sądowym stanowiska - kontakty z dzieckiem nie są elementem władzy rodzicielskiej; dlatego też uzasadnieniem dla wniosku pozwanego nie może być przytoczona regulacja.
Na marginesie jedynie należy podnieść, że pozwany nie uznał ojcostwa, a w sprawie wnosi o przeprowadzenie badań DNA. W tej sytuacji trudno uznać, że dobro dziecka przemawiać może za ustaleniem kontaktów z osobą, która nie twierdzi, że jest jego ojcem.
Wyrok SR w Olsztynie z dnia 20 września 2017r., III RC 310/17
Standard: 11766