Znęcanie się psychiczne
Znęcanie się fizyczne i psychiczne (art. 207 k.k.)
Przez znęcanie się psychiczne należy rozumieć umyślne zachowanie się sprawcy, które polega na intensywnym i dotkliwym zadawaniu cierpień moralnych osobie pokrzywdzonej w celu jej udręczenia, poniżenia lub dokuczenia albo wyrządzenia jej innej przykrości, bez względu na rodzaj pobudek.
Wyrok SO w Poznaniu z dnia 13 marca 2017 r., IV Ka 134/17
Standard: 10528 (pełna treść orzeczenia)
Znęcanie oznacza zadawanie cierpień, czynienie życia uciążliwym. Znęcanie psychiczne, a takie tylko wchodzi w rachubę w odniesieniu do pokrzywdzonej O.K., polegać może na dręczeniu psychicznym poprzez przykładowo lżenie, wyszydzanie, straszenie lub zadawanie cierpień. Jego cechą jest powodowanie dyskomfortu psychicznego u ofiary, wzbudzanie u niej poczucia zagrożenia, niepokoju, obawy o własny los, straszenie, grożenie, używanie inwektyw, uprzykrzanie jej życia, robienie na złość
Oglądanie z dzieckiem w telewizji programów nieodpowiednich do wieku pokrzywdzonej opatrywanych komentarzami (np.”Zdrady”), wytwarzanie u dziecka negatywnego wizerunku matki – które w wywodach sądu meriti miałyby świadczyć o znęcaniu – rozpatrywać można wyłącznie w kategoriach błędów wychowawczych i to jeżeli nawet mających charakter rażący, to jednak dalekich od tego rodzaju działań jakie odpowiadają pojęciu znęcania.
Wyrok SN z dnia 11 stycznia 2017 r., III KK 188/16
Standard: 10983 (pełna treść orzeczenia)
Standard: 33942