Prawo podmiotowe - pojęcie
Prawo podmiotowe; nadużycie prawa (art. 5 k.c.)
Prawem podmiotowym jest - wynikająca ze stosunku prawnego - możność postępowania określonego podmiotu w sposób określony przez normy prawne. Chodzi w tym wypadku o działanie, a ściśle rzecz biorąc, o możliwość działania, mające na celu ochronę interesów osoby uprawnionej, przyznane przez normę prawną i przez nią zabezpieczone.
Korzystanie z prawa podmiotowego polega na:
1) możności podejmowania przez uprawnionego wszelkich działań (dopuszczalnych oczywiście w świetle obowiązujących w społeczeństwie klauzul generalnych) w odniesieniu do oznaczonego dobra,
2) możności żądania od konkretnej osoby konkretnego zachowania się i
3) możności jednostronnego kształtowania określonych stosunków prawnych.
Uwzględniając powyższe sposoby korzystania z praw podmiotowych, wyróżnia się:
1) prawa podmiotowe bezpośrednie,
2) roszczenia,
3) prawa kształtujące.
W odniesieniu do wszystkich tych praw, zwłaszcza gdy dotyczą stosunków majątkowych, może wchodzić w grę ich nadużycie, a w związku z tym i stosowanie - wyrażonych w art. 5 - zasad społeczno-gospodarczego przeznaczenia prawa oraz zasad współżycia społecznego.
Wyrok SO w Łodzi z dnia 25 września 2017 r., III Ca 731/17
Standard: 10398 (pełna treść orzeczenia)