Domniemanie niewinności a umorzenie postępowania
Domniemanie niewinności; in dubio pro reo (art. 42 ust. 3 Konstytucji i art. 5 k.p.k.) Negatywne przesłanki procesowe
Postanowienie o umorzeniu postępowania nie obala domniemania niewinności wyrażonej w art. 42 ust. 3 Konstytucji. Nawet kategoryczna wypowiedź w uzasadnieniu orzeczenia umarzającego postępowanie o dopuszczeniu się przez określoną osobę czynu przestępnego nie przełamuje zasady domniemania niewinności. Nie przesądza zatem, że osoba, której zarzuca się przestępstwo, popełniła czyn zabroniony, bezprawny, karygodny i zawiniony.
Także Europejski Trybunał Praw Człowieka w wyroku z 28 listopada 2002 r. w sprawie 45313/99 Marziano p. Włochom wskazał, że umorzenie postępowania nie obala domniemania niewinności. Nie znaczy to jednak, że w uzasadnieniu orzeczenia umarzającego postępowanie sąd nie mógł wyrażać swej wątpliwości co do winy oskarżonego, jeśli wątpliwość ta ostatecznie nie pozwoliła na jej przypisanie.
Wyrok TK z dnia 6 kwietnia 2016 r., P 2/14
Standard: 1145 (pełna treść orzeczenia)