Pozbawienie praw publicznych (art. 39 pkt 1 i art. 40 k.k.)
Środki karne (art. 39 – 43c k.k.) Środki karne w kodeksie karnym (art. 39 k.k.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Orzeczenie o środku karnym pozbawienia praw publicznych wobec sprawcy skazanego za zbrodnię zabójstwa jest dopuszczalne jedynie w wypadku zakwalifikowania przypisanego mu czynu jako zbrodni z art. 148 § 2 pkt 3 kk, po uprzednim ustaleniu okoliczności uzasadniających przyjęcie, iż przypisanego mu czynu sprawca dopuścił się "w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie" (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 kwietnia 2002 r., II KK 36/02, LEX nr 53074, wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 8 listopada 2012 r., II AKa 192/12, Legalis, stan prawny w jakim zapadł odmienny wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 17 czerwca 2009 r., II AKa 93/09, Legalis już nie występuje).
Wyrok SA we Wrocławiu z dnia 21 czerwca 2017 r., II AKa 141/17
Standard: 8428 (pełna treść orzeczenia)
Kara 25 lat pozbawienia wolności ma przede wszystkim charakter eliminacyjny, a ze względu na bardzo długi okres izolacji trudno jest przypisywać jej funkcję resocjalizacyjną. W orzecznictwie podkreśla się, że należy ją wymierzać w przypadkach najcięższych, gdy okoliczności obciążające zdecydowanie przeważają nad okolicznościami łagodzącymi, stopień winy jest na tyle wysoki, że uzasadnia jej zastosowanie, a kara pozbawienia wolności z art. 32 pkt 3 k.k. nawet w najwyższym wymiarze nie spełniałaby indywidualnych celów kary określonych w art. 53 § 1 k.k. (zob. wyrok SN z dnia 20 grudnia 1973 r., III KR 319/73; wyrok SA w Krakowie z dnia 8 grudnia 2010 r., II AKa 226/10).
Wyrok SO w Suwałkach z dnia 31 marca 2017r., I Ca 133/17
Standard: 9451 (pełna treść orzeczenia)
Standard: 3970
Standard: 27154