Księgi rachunkowe i sporządzone na ich podstawie wyciągi
Dokument prywatny (art. 245 k.p.c.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, które jest ogólnie znane prawnikom, nie jest dostatecznym dowodem istnienia, a w szczególności wysokości wierzytelności, gdyż jest to jedynie dokument prywatny (art. 245 k.p.c.).
Wyrok SR w Jaśle z dnia 11 maja 2017 r., I C 347/17
Standard: 8575 (pełna treść orzeczenia)
Norma art. 194 ust. 2 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych pozbawia wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego mocy prawnej dokumentów urzędowych w postępowaniu cywilnym. A zatem przedmiotowy dokument zgodnie z art. 245 k.p.c. stanowi jedynie dowód tego, że osoba, która go podpisała złożyła oświadczenie o treści zawartej w dokumencie. Jego moc dowodowa jest tym mniejsza, że pochodzi on od samej strony procesu i stanowi jej oświadczenie wiedzy. Należy zatem przyjąć, że dane ujmowane w księgach rachunkowych funduszu i w wyciągu z tych ksiąg mogą stanowić dowód jedynie tego, że określonej kwoty wierzytelność jest wpisana w księgach rachunkowych względem określonego dłużnika na podstawie opisanego w tych księgach zdarzenia (np. cesji wierzytelności). Dokumenty te nie mogą stanowić jednak dowodu na skuteczność dokonanej cesji wierzytelności, a tym bardziej na okoliczność istnienia i wysokości nabytej wierzytelności, jeśli kwestie te okażą się w procesie sporne. Wskazane okoliczności w razie ich kwestionowania przez stronę przeciwną - tak jak ma to miejsce w sprawie niniejszej - powinien wykazać odpowiednimi dowodami fundusz (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2013 r., V CSK 329/12, wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 25 lutego 2015 r., sygn. I ACa 824/14).
Wyrok SO w Płocku z dnia 7 kwietnia 2017 r., IC 1749/16
Standard: 9128