Ujednolicenie wysokości dochodzonych roszczeń pieniężnych (art. 2 ust. 1 -2 u.p.g.)
Dochodzenie roszczeń pieniężnych (art. 2 u.p.g.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Od dnia 1 czerwca 2017 r. według art. 2 ust. 1 ustawy, ujednolicenie wysokości roszczeń ma nastąpić poprzez „zrównanie wysokości roszczeń dochodzonych przez członków grupy lub podgrupy”. Nie ma zatem wątpliwości, że to wnoszący pozew, a nie wspólne okoliczności sprawy, decydują o kształcie żądania. Przywołany zwrot sankcjonuje stronę podmiotową ujednolicenia.
Zarówno obecnie, jak i w poprzedniej wersji przepisu chodziło tylko o to, aby wysokość zgłoszonych przez powodów roszczeń ujednolicić co do kwoty, co zostało w pozwie uczynione.
Wyrok SN z dnia 17 kwietnia 2018 r., II PK 44/17
Standard: 44050 (pełna treść orzeczenia)
Jedynym kryterium przynależności do konkretnej podgrupy jest wysokość roszczenia pieniężnego dochodzonego w postępowaniu grupowym, ustalona na podstawie wspólnych okoliczności faktycznych. Do okoliczności faktycznych sprawy o zapłatę odszkodowania należy zaś także zakres i wymiar doznanej szkody. Wskazuje się na możliwość podziału na grupy osób poszkodowanych wypadkiem komunikacyjnym, w zależności od rodzaju uszkodzeń ciała, jakich doznały (obrażenia powierzchowne oraz przeciwstawione im poważniejsze uszkodzenia w postaci np. złamania kończyn), wpływającego na wysokość dochodzonego odszkodowania czy zadośćuczynienia.
Postanowienie SA w Warszawie z dnia 23 września 2015 r., VI ACz 1117/15
Standard: 44092 (pełna treść orzeczenia)