Zadośćuczynienie na podstawie art. 445 § 1 k.c. i ustaw medycznych
Zadośćuczynienie z tytułu uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia (art. 445 k.c.) Zadośćuczynienie krzywdzie niemajątkowej
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Roszczenie o zadośćuczynienie na podstawie art. 4 ust 1 u.o.p.p. ma charakter szczególny i jest niezależne od roszczenia z art. 445 § 1 k.c., będąc następstwem zawinionego naruszenia praw pacjenta. Przedmiotem ochrony na podstawie tego przepisu nie jest zdrowie pacjenta, ale jego autonomia rozumiana jako swoboda decyzji o niepoddawaniu się interwencji medycznej nawet wtedy, gdy wydaje się ona w pełni racjonalna, zgodna z zasadami wiedzy medycznej i dobrze rokująca. Czyn bezprawny polega na naruszeniu prawa pacjenta do informacji, niezależnie od ostatecznej skuteczności przeprowadzonego zabiegu (zob. wyroki SN: z 28 listopada 2019 r., III CSK 284/17; z 19 czerwca 2019 r., II CSK 279/18).
Wyrok SN z dnia 20 lutego 2024 r., II CSKP 1271/22
Standard: 83527 (pełna treść orzeczenia)
Zgodnie z art. 4 ust 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. u.p.p. w razie zawinionego naruszenia praw pacjenta sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę pieniężną tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę na podstawie art. 448 k.c.
Znaczenie art. 4 ust. 1 u.p.p. polega na tym, że wskazuje on expressis verbis te naruszenia praw pacjenta, które przesądzają o naruszeniu dobra osobistego. W związku z tym pokrzywdzony nie musi udowadniać, że doszło do naruszenia prawnie chronionego dobra osobistego – wystarczy wskazać konkretne naruszenia praw pacjenta.
Art. 4 ust. 2 u.p.p. – odmiennie niż art. 448 k.c. – wyraźnie wskazuje winę naruszającego jako podstawę żądania zadośćuczynienia. Jednocześnie, do przyznania zadośćuczynienia za naruszenia praw pacjenta nie jest konieczne spełnienie przesłanki szkody na osobie, może być ono przyznane za sam fakt naruszenia i nie jest zależne od jednoczesnego wystąpienia takiej szkody.
O odpowiedzialności udzielającego świadczeń medycznych decyduje wyłącznie naruszenia wskazanych w ustawie praw pacjenta i zawinienie.
Wyrok SA w Katowicach z dnia 10 marca 2021 r., I ACa 1009/19
Standard: 57163 (pełna treść orzeczenia)
Standard: 62140
Standard: 50605
Standard: 64054
Standard: 45158
Standard: 83533
Standard: 10733
Standard: 13574
Standard: 7429
Standard: 22549
Standard: 7670
Standard: 7430
Standard: 7671