Rozłożenie grzywny na raty lub odroczenie jej spłaty (art. 49 k.k.w.)
Grzywna (art. 44 - 52a k.k.w.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Jeśli oskarżony uważa, że jego sytuacja uniemożliwia jednorazowe zapłacenie grzywny w całości, może ze stosownym wnioskiem zwrócić się do sądu, wykonującego tę karę, pamiętając przy tym, że istnieją również możliwości zastępczego wykonania grzywny, w postaci bądź to wykonania prac społecznie użytecznych (art. 45 § 1 k.k.w.), bądź zastępczej kary pozbawienia wolności (art. 46 § 1 k.k.w.) – przy spełnieniu wskazanych w tych przepisach warunków.
Wyrok SO w Bydgoszczy z dnia 9 października 2014 r., IV Ka 617/14
Standard: 43360 (pełna treść orzeczenia)
Art. 49 § 2 k.k.w. nie ma zastosowania w odniesieniu do wykonania orzeczenia o nawiązce na rzecz Skarbu Państwa oraz o przepadku, jeżeli jego przedmiotem jest kwota pieniężna, co wprost wynika z treści art. 206 § 3 k.k.w. in fine, gdzie mowa o tym, że „okres rozłożenia tych należności nie może przekraczać 1 roku”.
Przepisy art. 49 – 51 k.k.w. mają „odpowiednie” zastosowanie do wykonania orzeczeń zakresie rozkładania na raty i umorzenia należności sądowych, a zatem należy je stosować wprost tylko w takim zakresie, w jakim ustawodawca poszczególnych kwestii nie uregulował odmiennie.
Postanowienie SA w Rzeszowie z dnia 9 lipca 2014 r., II AKzw 341/14
Standard: 43358 (pełna treść orzeczenia)
Standard: 43359
Standard: 6632
Standard: 43357