Prawo bez barier technicznych, finansowych, kompetencyjnych

Przekazanie sprawy ze względów celowościowych (art. 36 k.p.k.)

Właściwość z delegacji (art. 36 k.p.k.)

Wyświetl tylko:

Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.

Postanowienie o przekazaniu sprawy na podstawie art. 36 k.p.k. może dotyczyć wyłącznie zmiany właściwości miejscowej, a nie rzeczowej i zażalenie na to postanowienie nie przysługuje. Postanowienie sądu wyższego rzędu o przekazaniu sprawy innemu sądowi równorzędnemu, wydane w tym trybie, jest wiążące dla tego sądu, ale przy zachowaniu klauzuli rebus sic stantibus. W wypadku zmiany okoliczności po przekazaniu sprawy sąd ten może wystąpić o przekazanie sprawy innemu równorzędnemu sądowi (art. 36 i art. 37 k.p.k.) albo stwierdzić swoją niewłaściwość rzeczową.

Postanowienie SN z dnia 11 lipca 2018 r., III KO 17/18

Standard: 35540 (pełna treść orzeczenia)

Właściwość miejscowa sądu to nie tylko uprawnienie, ale i obowiązek rozpoznania sprawy. Rozpoznanie sprawy przez sąd z góry przewidziany ustawą ma nie tyle cel porządkowy, co gwarancyjny. Nie chodzi jedynie o zapobieganie sporom kompetencyjnym, ale o to, by strony z góry wiedziały, który sąd będzie orzekał w ich sprawie. Na gwarancyjną funkcję odnośnych unormowań zwracano wielokrotnie uwagę w orzecznictwie sądów powszechnych (np. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia z dnia 13 sierpnia 2013 r.II AKo 80/13). Normy prawne kreujące właściwość miejscową sądu powinny być odczytywane w powiązaniu z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, który gwarantuje rozpoznawanie sprawy przez właściwy sąd. 

Zasadą winno być osądzenie sprawy w sądzie właściwym miejscowo do jej rozpoznania, a odejście od tej reguły powinno być wyjątkowe. Dlatego przepis art. 36 k.p.k., przewidujący tzw. właściwość z delegacji jako odstępstwo od właściwości miejscowej sądu uregulowanej w art. 31 k.p.k., podlega ścisłej wykładni, a korzystanie z niego powinno być ostrożne.

W niniejszej sprawie nie ma podstaw do uwzględnienia wniosku Sądu Rejonowego. Jedyną osobą podlegającą wezwaniu jest oskarżony, którego udział w rozprawie nie jest przecież obowiązkowy. Brak jest informacji by istniały jakiekolwiek przeszkody np. natury zdrowotnej utrudniające przyjazd oskarżonego na rozprawę. Względy ekonomiki procesowej nie przemawiają zatem za odejściem od zasady właściwości miejscowej.

Postanowienie SO w Częstochowie z dnia 23 marca 2017 r., VII Ko 27/17

Standard: 9990 (pełna treść orzeczenia)

Komentarz składa z 30 słów. Wykup dostęp.

Standard: 41982

Komentarz składa z 75 słów. Wykup dostęp.

Standard: 41648

Komentarz składa z 124 słów. Wykup dostęp.

Standard: 6499

Komentarz składa z 450 słów. Wykup dostęp.

Standard: 25474

Komentarz składa z 49 słów. Wykup dostęp.

Standard: 39253

Komentarz składa z 101 słów. Wykup dostęp.

Standard: 39914

Komentarz składa z 57 słów. Wykup dostęp.

Standard: 39971

Komentarz składa z 61 słów. Wykup dostęp.

Standard: 40383

Komentarz składa z 48 słów. Wykup dostęp.

Standard: 40561

Komentarz składa z 52 słów. Wykup dostęp.

Standard: 40915

Komentarz składa z 115 słów. Wykup dostęp.

Standard: 41366

Serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystając z serwisu akceptujesz politykę prywatności i cookies.