Wyjaśnienia oskarżonego złożone na piśmie (art. 176 k.p.k.)
Wyjaśnienia oskarżonego (art. 175 - 176 k.p.k. i art. 386 k.p.k.)
Żeby zobaczyć pełną treść należy się zalogować i wykupić dostęp.
Wprawdzie kodeks postępowania karnego w art. 176 § 1 przewiduje możliwość złożenia przez podejrzanego wyjaśnień na piśmie, jednakże określa szczegółowo warunki, w jakich takie pismo może stanowić załącznik do protokołu przesłuchania podejrzanego w postępowaniu przygotowawczym. „W razie składania wyjaśnień na piśmie podejrzany winien być odseparowany od innych osób, w tym i od swego obrońcy. Ma on bowiem samodzielnie spisać to, co chce oświadczyć, bez porozumiewania się z innym osobami (§ 1 zd. II). Jeżeli podejrzany okazuje przesłuchującemu przyniesione , sporządzone już wcześniej przez siebie pismo i oświadcza, że są to jego wyjaśnienia, należy je odebrać i dołączyć do akt, ale nie będzie to pisemne wyjaśnienie w rozumieniu art. 176 § 1 k.p.k., lecz dokument, którym można się posługiwać stawiając podejrzanemu pytania w toku ustnego przesłuchania. Można też, wyjaśniając mu reguły pisemnego składania wyjaśnień, umożliwić ich sporządzenie w toku przesłuchania. W razie odmowy takiego wyjaśniania, należy przyjąć, że podejrzany odmówił złożenia wyjaśnień. Podejrzany winien bowiem dostosować się do wymogów prawa procesowego i może wyjaśniać pisemnie tylko w sposób określony przepisami proceduralnymi, a nie wedle swego uznania.” (vide T. Grzegorczyk, Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Zakamycze, 2003, wyd. III, Stan prawny: 2004.01.01). Natomiast w realiach przedmiotowej sprawy pismo złożone przez oskarżonego zostało przez niego sporządzone wcześniej, przed przesłuchaniem i nie stanowi dowodu w postępowaniu karnym. Dopiero bowiem spełniające te wymogi pisemne wyjaśnienia oskarżonych stanowią pełnoprawny dowód w sprawie i podlegają w warunkach określonych w art. 389 § 1 k.p.k. odczytaniu na rozprawie głównej.
Wyrok SR dla m. st. Warszawy z dnia 24 października 2014 r., IV K 694/13
Standard: 6423 (pełna treść orzeczenia)
Obowiązujące przepisy kpk odmiennie niż przepisy kpsw nie przewidują w żadnym wypadku dopuszczalności składania przez oskarżonego na etapie postępowania rozpoznawczego wyjaśnień na piśmie i przedstawiania ich w takiej postaci sądowi orzekającemu. Jedyną możliwość sporządzenia przez oskarżonego wyjaśnień na piśmie kształtuje przepis art. 176 § 1 kpk.
Nie pozostawia zatem wątpliwości przyjęcie, iż decyzja o odczytaniu nawet na wniosek oskarżonego jego pisemnych „ wyjaśnień” jest decyzją podjętą z naruszeniem prawa. Odczytanie pisemnych wyjaśnień oskarżonego nie tylko stanowi naruszenie przepisuart. 174 kpk, ale narusza także i przepis art. 393 § 3 kpk.
Aktualnie brak jest możliwości uznania za „złożenie wyjaśnień”, także sytuacji, gdy owe wyjaśnienia sporządzone zostają przez oskarżonego na piśmie i następnie przesłane sądo sądu. Wyjaśnieniami są jedynie ustne wypowiedzi oskarżonego złożone w obecności uprawnionego organu.Skoro zatem oskarżony oświadczył przed sądem, iż korzysta z przysługującego mu prawa odmowy składania wyjaśnień, a jednocześnie wyraźnie przekonany był o tym, że sporządzone przez niego pismo będzie przedmiotem rozważań sądu i traktował je jako swoje wyjaśnienia, to obowiązkiem sądu, wyprowadzonym z treści art. 16 kpk , a więc zasady lojalności procesowej było pouczenie i poinformowanie oskarżonego, iż fakty podane przez niego w uprzednio sporządzonym piśmie nie mogą być przedmiotem rozważań sądu i niemogą rzutować na czynione ustalenia faktyczne oraz dokonywane oceny.
Wyrok SA w Katowicach z dnia 28 października 2010 r., II AKa 301/10, Biuletyn SA w Katowicach 2010/4
Standard: 23781